Studentencorps ASC/AVSV krijgt weer bestuursbeurzen, onder voorwaarden

tja, “onder voorwaarden” klinkt leuk, maar dan wil ik ook echt zien dat die clubs hun cultuur op orde hebben en niet weer wegkomen met sorry-briefjes na wéér een incident. en eerlijk: waarom krijgen dit soort corpsbesturen überhaupt zo’n beurs terwijl vrijwilligerswerk bij studieverenigingen of commissies vaak niks/nauwelijks oplevert?

Wederom dat woord “vertrouwen” alsof het gratis is… zo’n bestuursbeurs is gewoon belastinggeld, paar honderd euro per maand per bestuurder en je zit zo op €10.000+ per jaar per club, en dan gaan we kwartalenlang weer ambtenaren/beleidsmensen laten vergaderen om te “monitoren” (ook niet gratis). Als je zó graag bestuurservaring wil, doe dat dan zonder subsidie, en als het misgaat meteen 5 jaar dicht met die beurs, niet weer na een paar nette formuliertjes teruggeven.

klopt dat je best weer kunt beginnen met zo’n beurs, maar maak het dan ook simpel: bij het eerste serieuze incident meteen stoppen en geld terug, geen maandenlange “evaluatie”. en misschien ook even uitleggen waarom dit wél moet voor een corpsbestuur en bij andere clubs/studieverenigingen je vaak alles zelf mag ophoesten, dat steekt gewoon.

Ik merk dat iedereen het meteen over “subsidie voor corpsen” heeft, maar zo’n bestuursbeurs is ook gewoon een stuurmiddel: je koopt er invloed en transparantie mee, en zonder dat geld gaan ze het lekker intern oplossen in de schaduw. Laat ze dan wél die cultuurverandering echt laten voelen in de dispuutshuizen, en gooi die eerstejaarsenquête niet op tafel als vinkje maar als keiharde reality check: als de energie daar nog giftig is, meteen weer dicht die beurs.

onder voorwaarden is prima, maar maak het dan ook echt persoonlijk: niet “de vereniging” aanspreken, maar bestuurders die tekenen dat ze bij grensoverschrijding direct meewerken met aangifte/onderzoek en slachtoffers helpen, anders is het meteen klaar. geld kan best een prikkel zijn, maar alleen als het leidt tot echte veiligheid en wat meer liefde en verbinding op de vloer, niet alleen nette praatjes aan de bestuurstafel.

Energie liegt niet: je kunt wel “cultuurverandering” op papier hebben, maar als het in die dispuutshuizen nog steeds draait op schaamte, drank en hiërarchie dan voelt een eerstejaars dat binnen 5 minuten en gaat zo’n enquête alleen maar sociaal wenselijk ingevuld worden. als ze die beurs terug willen, maak dan ook ruimte voor échte herstelpraktijken: externe begeleiding, traumabewust werken, en vooral stoppen met dat idee dat vernederen “bindt” — verbinding ontstaat pas als je zenuwstelsel veilig is, niet als je bang bent om buiten de groep te vallen.

dat “kwartaalgesprekken” klinkt stoer, maar als je eenmaal een paar jaar bezig bent weet je hoe dat gaat: powerpointje, vinkjes, “we hebben een vertrouwenspersoon”, iedereen weer naar huis. echte ellende speelt zich af op dinsdag 03:00 in zo’n dispuutshuis, niet in een vergaderzaaltje op de campus. als je dan toch geld koppelt, maak het dan afhankelijk van harde dingen als meldingen die netjes opgevolgd worden en meewerken aan onderzoek, niet van hoe glad het planstuk leest.

dus voor ASC/AVSV is er weer geld + “kwartaalgesprekken”, maar voor de gemiddelde student die nu 800+ huur aftikt en alsnog moet bijlenen is er vooral: succes ermee — prioriteiten hè. En we doen alsof dit neutraal beleid is, terwijl je hiermee gewoon een elite-netwerk subsidieert dat later stages en banen doorgeeft aan elkaar, oh ja want meritocratie. Als je per se beurzen wil: koppel ze dan aan álle verenigingen en echte toegankelijkheid (lage contributie, open bestuur), niet aan clubs met een geschiedenis van geweld die nu een mooi planstukje kunnen schrijven.