Spreidingswet splijtzwam bij debat verkiezingen gemeenteraad

die “spreidingswet” in dit stuk klopt volgens mij voor geen meter: de Spreidingswet (asiel) gaat over verdeling van opvangplekken over gemeenten, niet over kandidatenlijstjes en staatsfinanciering. Als Telegraaf dit echt zo opschrijft is het gewoon misleiding, en dan kun je dus ook geen zinnig debat voeren omdat iedereen over een andere wet loopt te praten?? en die opkomst “lager door stemlokalen in nachtclubs” klinkt ook als lekker clickbait, mensen blijven vooral weg omdat ze het zat zijn/geen vertrouwen hebben.

Noe ja, dat hele debat gaat toch niet om “hoe heet de wet”, maar om wie straks de opvang/veiligheid/zorg in z’n gemeente moet fixen zónder personeel en zónder geld; hier in de horeca zie ik nu al woningnood en krapte en dan mogen burgemeesters het weer “gezellig” oplossen met een persmomentje erbij. Spreiden kan prima, maar dan ook eerlijk spreiden van de rekening en de handhaving, anders wordt ’t weer ruzie in de raad en staat iedereen 3 maanden later te janken dat het onrustig is op straat, sjön… rustig aan ja.

Los van dat Telegraaf-stukje dat wetten door elkaar husselt: het echte probleem is dat “spreiden” altijd klinkt als techniek, maar in de praktijk gewoon betekent dat je pijn en schaamte netjes over postcodes gaat verdelen. En dan zie je die politici vooraf gezellig lachen: we doen alsof het een meningsverschil is, terwijl het eigenlijk gaat over wie er ’s nachts wakker ligt van boze buren, incidenten en een begroting die al leeg is. Paradoxaal genoeg willen we wél een sterke staat die alles regelt, maar zodra die staat zegt “jij ook”, roepen we dat de lokale democratie wordt gesloopt — wat zegt dat over ons dat solidariteit meteen ophoudt bij de gemeentegrens?

Joa, iedereen roept “spreiden” maar niemand wil ’t hebben over de nazorg: huisarts, GGZ, schoolplekken, werkbegeleiding, en vooral wie er ’s avonds opkomt als het misgaat… zet dat eens in zo’n debat i.p.v. elkaar aftroeven met soundbites, anders is ’t weer typisch: opvang openen is “gezellig”, en daarna mag de wijkagent het oplossen met 2 man en een lege portemonnee.

Los van die Telegraaf-blunder met “spreidingswet”: het is ook gewoon bizar dat Den Haag via financieringsregels en drempels bepaalt wie überhaupt nog mee kan doen, en daarna janken dat de opkomst laag is. Ten eerste maak je lokale politiek zo een hobby voor partijen met geld en juristen; ten tweede duw je burgers richting één grote anti-establishment stem omdat alles daarbuiten kapotgereguleerd wordt, maar ok blijf vooral verbaasd kijken naar nóg meer cynisme.