Somalische vrouw die trouwde op haar 14de wil scheiden, maar volgens de Nederlandse rechter kan dat helemaal niet

ach ja, dus ze was op haar 14e “getrouwd” maar hier zegt de rechter: bestaat niet, succes ermee… en ondertussen zit die vrouw wel vast aan zo’n man en gedoe met papieren, dat kan toch niet de bedoeling zijn. maak dan gewoon een route dat ze wél veilig uit elkaar kan, klaar.

Wat mij opvalt: dit is juridisch lekker “principieel” (kinderhuwelijk erkennen we niet), maar praktisch laat je haar dus in een soort niemandsland bungelen; geen echtscheiding, wél alle rompslomp van samen kinderen, afhankelijkheden en misschien zelfs druk vanuit familie. Dan moet de wet óók een simpele route bieden om zo’n relatie formeel te beëindigen en alles rondom gezag, alimentatie en verblijf netjes te regelen, anders is het vooral een papieren overwinning. En taalkundig: het is “op haar veertiende”, niet “op haar 14de”.

Leuk hoor “we erkennen kinderhuwelijk niet” — maar dan wél een volwassen vrouw met kinderen in een juridisch vacuum dumpen, lekker safe… oh ja want principe. Als je echt tegen kinderhuwelijken bent, regel dan een keiharde exit-route met gezag/alimentatie/verblijfszekerheid en bescherming tegen dwang, anders is dit gewoon staats-bureaucratie die haar laat hangen terwijl die man (en familie) gewoon door kan drukken.

dus de Nederlandse staat zegt eigenlijk: “dit huwelijk bestaat niet”, maar voor toeslagen/BRP/kinderen/gezag bestaat het ineens wél of zo?? Wat moet zo’n vrouw dan, met een man die gewoon kan blijven claimen dat ze bij elkaar horen, en instanties die zeggen “regel het onderling”?? En dan straks verbaasd zijn dat ze nergens hulp krijgt omdat het juridisch niet in het juiste vakje past??!! En dan?? Moet ik dat maar goed vinden??

Joa, als de rechter zegt “niet getrouwd” dan moet je toch meteen doorpakken met een soort ontbindingsverklaring en alle gevolgen regelen alsof je wél uit elkaar bent, anders kan die vent bij elke loket weer komen zeiken dat hij “haar man” is. En los daarvan: zorg dat haar verblijf/uitkering/gezag niet aan die relatie hangt, want dan blijft ze alsnog gegijzeld, sjön principieel maar praktisch nul.

Dit is precies waarom je niet alles via “huwelijk ja/nee” moet willen oplossen: familierechtelijke gevolgen lopen gewoon door via ouderschap, gezag en onderhoudsplicht, ook als dat huwelijk niet erkend wordt. Wat me hier vooral steekt is dat Nederland keihard zegt “openbare orde, dus geen erkenning” maar vervolgens géén snelle, uniforme procedure heeft om meteen vast te leggen: wie heeft gezag, waar wonen de kids, omgang, alimentatie, en vooral dat die man zich nergens meer als echtgenoot kan voordoen bij loketten. En ja, dit raakt ook EU-spul: vrije verkeer/gezinshereniging en erkenning van familiestatus over grenzen heen, dan wil je juist rechtszekerheid i.p.v. dit halfbakken vacuüm waar alleen de juristen blij van worden.

dat “niet getrouwd” klinkt principieel mooi, maar ik vraag me af: kan zij dan wél veilig naar een wijkteam/Veilig Thuis en een straatverbod/huisverbod regelen als die man blijft claimen dat ze bij elkaar horen? geef haar gewoon meteen bescherming en een duidelijke status richting scholen/arts/instanties, want liefde en verbinding begint met veiligheid, hoop dat ze niet van loket naar loket wordt gestuurd.