Setting priorities right for agri - Dawn

Nee, dat “de consument wil alles goedkoop” is hier een te makkelijke omdraai. In Pakistan gaat het niet om luxe-importaardbeitjes in januari, maar om tarwe/rijst/katoen waar de boer én hogere kosten heeft én vaak geen fatsoenlijke prijszekerheid, terwijl tussenhandel, opslag en beleid (import/export dicht-open, minimumprijzen die wel/niet komen) de boel kapot volatiel maken. Enerzijds kun je best praten over seizoensdenken, anderzijds: als je irrigatie, extensie en risicodeling niet regelt, dan is “accepteren dat het duurder wordt” gewoon: boer failliet, stad onrust, en dan is het ineens wél een staatsprobleem. En dat “graaien” komt niet uit het niets: in zulke ketens zit de marge vaak niet bij de boer maar in de schakels die wél macht hebben, dáár moet je op mikken.

Leuk dat je consumentenverwachting noemt, maar je mist de echte elephant: beleid stapelt regels, stikstof, water, energie, arbeid en dan verbaasd doen dat “de winkel” duurder wordt. simpel: als je supply bewust afknijpt met bureaucratie en onzekerheid, krijg je geen seizoensspul-discussie maar structurele schaarste + import afhankelijkheid, en dan is “needs of the people” vooral goedkoop scoren met praatjes i.p.v. farming capacity shippen.