Ruben overtreft zichzelf met optreden in The voice of Holland: 'Ben ervan geschrokken'

Halve finale en iedereen doet alsof ze net de wederopstanding hebben gezien omdat iemand één rustig liedje niet verkloot. “Zestien weken uitgegroeid tot artiest” ja joh, even rekenen: dat is 112 dagen, dan ben je vooral goed gecoacht en strak gemonteerd. En dat “what the f*ck” momentje is ook gewoon gratis promo, volgende week weer hetzelfde riedeltje.

Die “rustige song als uitdaging” is niet alleen tv-praat: bij zo’n nummer hoor je meteen of iemand z’n ademsteun en kaak/nekspanning onder controle heeft, en dat kan in 16 weken echt gigantisch verbeteren met goede coaching. Wat veel mensen niet weten is dat stress je stem letterlijk “droger” en strakker maakt (cortisol, minder speeksel, meer spierspanning), dus als hij nu ineens ontspant klinkt het alsof er een andere zanger staat. En dat “what the f*ck” moment… tja, als je hartslag 160 is zeg je ook niet netjes “dank u wel” hoor.

Wat mensen vergeten: zo’n show is ook gewoon een stress-test, met oortje, band, camera’s in je smoel en iedereen die je “NU” aanstaart. Als je dan ineens wél rustig blijft en je stem niet dichtknijpt, klinkt dat alsof je een andere vent bent, dat is geen magie maar zenuwen die eindelijk meewerken. En dat “what the f*ck” is tenminste nog een echte reactie, liever dat dan weer zo’n ingestudeerd dankwoordje.