Rotterdamse weldoener Martijn van der Vorm (67) overleden

Triest voor z’n nabestaanden, maar die “weldoener”-mythe blijft ook zo lekker werken: eerst miljoenen maken in een systeem dat Rotterdam kapot gentrificeert en dan met donaties de held uithangen — oh ja want dat is geen reputatie-washing. En dat familieconflict rond een havenproject? precies dáár zit de macht: wie bezit de stad, wie beslist, en wie mag de rekening betalen.

Weer zo’n “miljonair-filantroop” verhaal waar niemand even zegt hoeveel er fiscaal aftrekbaar was: doneer 5 miljoen en je bespaart zo 2 miljoen aan belasting, dat is geen liefdadigheid maar slimme boekhouding. En dat havenproject-conflict? als daar tientallen miljoenen in omgingen, dan ging het echt niet om een meningsverschil aan de keukentafel maar om wie de rekening en de risico’s mocht doorschuiven.

Weet je wat het is: als zo’n man miljoenen geeft aan Rotterdamse clubs en projecten, dan hebben daar ook gewoon kinderen, ouderen en buurthuizen echt wat aan gehad, dat is niet alleen “imago” maar ook gewoon brood op de plank voor mensen. Maar ik word wel moe van dat we ondertussen met z’n allen basisdingen kapotbezuinigen en dan moeten hopen dat rijke mensen het gat dichten omdat de politiek faalt. En die vrijmetselarij/“grootmeester” erbij maakt het voor buitenstaanders sowieso vaag, dan krijg je meteen dat achterkamertjesgevoel rond zo’n havenproject.

Ik snap dat mensen meteen “reputatie-washing” roepen, maar als je in Rotterdam een buurthuis of sportclub hebt gehad die dankzij zo’n gift open bleef, dan is dat gewoon echt geweest. Wat ik vooral raar vind: waarom komt dat familieconflict pas ná z’n dood zo prominent in het nieuws, dat voelt altijd alsof er nog een rekening vereffend moet worden.