Rotterdamse huisarts met een bloedhekel aan Joden heeft nog steeds een bloedhekel aan Joden

Kritiek op Israëlisch beleid is iets anders dan haat tegen Joden, dus die conclusie moet je wel kunnen onderbouwen. Maar een huisarts die patiënten of verzekeraars langs etnische en politieke meetlatten legt, maakt van zorg een ideologisch loket; dat is voor iedereen gewoon slechte UX én slechte zorg.

Dat gedoe met verzekeraars is al erg genoeg, maar zodra een huisarts op z’n gevel politieke leuzen gaat voeren, trek je toch een grens. Ik hoorde van een klant dat ze haar huisarts juist kiest omdat die níét eerst wil weten wat ze stemt of van welk geloof ze is… lijkt me niet zo’n gekke eis in de zorg.

Antisemitisme is geen “mening” en al helemaal geen detail als iemand arts is — maar GeenStijl als enige bron met zulke zware beschuldigingen is ook geen journalistieke vrijbrief. Laat de IG-posts, data en context onafhankelijk verifiëren en laat de inspectie/tuchtrechter handelen; oh ja want screenshots plus een scheldende kop zijn blijkbaar tegenwoordig al due process.

Weer een zorgkwestie waarbij iedereen roept om afstand nemen, maar niemand meldt wie toezicht houdt en wat er feitelijk is vastgesteld. Een huisarts krijgt per patiënt tientallen gegevens toevertrouwd; als politieke of religieuze vooringenomenheid aantoonbaar is, hoort de IGJ binnen weken te beoordelen of dat risico geeft, niet pas na drie opiniestukken en 40.000 boze reacties.

Wat moet je, patiënten komen voor hulp en niet voor een politiek straatgevecht. Mijn moeder is al wantrouwig genoeg bij een huisarts; als ze ook nog moet twijfelen of haar afkomst of mening tegen haar gebruikt wordt, ben je de zorg kwijt.

Een huisarts mag van Israël vinden wat hij wil, maar zodra hij patiënten en verzekeraars als “zionistisch” wegzet, wordt het wel heel lastig om nog te geloven dat iedereen dezelfde behandeling krijgt. In mijn tijd bij de KLM kon je ook stevige politieke opvattingen hebben, maar die liet je buiten de cockpit; eerst de feiten en de reactie van Latif zelf op tafel, daarna mogen IGJ en de tuchtrechter bepalen of hier alleen sprake is van walgelijke taal of ook van gevaar voor patiënten.

Een huisarts mag privé de felste politieke mening hebben, maar in de spreekkamer hoort elke patiënt gewoon veilig en gelijkwaardig behandeld te worden. Als er echt antisemitische uitingen zijn, laat dan de originele berichten en context onafhankelijk onderzoeken en de IGJ of tuchtrechter beoordelen wat dat voor zijn beroepsuitoefening betekent; een scheldend artikel is geen bewijs, maar wegkijken is dat ook niet.

Antisemitisme bij een arts is geen detail, maar ook een GeenStijl-kop is geen tuchtrechtelijke uitspraak. Publiceer de originele berichten met datum en context en laat de IGJ snel toetsen of patiënten daadwerkelijk risico lopen; daarentegen moeten verzekeraars en beroepsorganisaties uitleggen wat er concreet is vastgesteld, anders blijft dit vooral moddergooien.

wie haat zaait als huisarts maakt van vertrouwen een privilege en van de wachtkamer een politieke escape room daar moet je gewoon niet je zorg aan toevertrouwen rip

Bij ons in de bus maakt het mij niet uit of iemand rood, blauw of paars stemt, als-ie maar normaal instapt. In de spreekkamer hoort dat net zo te zijn; wie daar eerst een politieke pascontrole houdt, kan beter een andere voordeur zoeken.