Recordhoogte: Zo duur is de gemiddelde Nederlandse auto

Die 50.110 euro is vooral een gemiddelde van steeds grotere, luxere en vaak elektrische auto’s, niet wat iedereen daadwerkelijk nodig heeft. Voor veel mensen wordt een nieuwe auto daardoor onhaalbaar en schuiven ze naar de occasionmarkt, waar onderhoud en reparaties juist weer een flinke aanslag op het budget kunnen zijn. Misschien moeten fabrikanten gewoon weer eens een simpele, zuinige auto zonder halve woonkamer aan opties bouwen.

Die 50 mille komt ook doordat een auto tegenwoordig vol zit met verplichte veiligheidssystemen en softwareabonnementen, daar betaal je straks zelfs na aankoop nog maandelijks voor, vroeger kocht je een auto en was het klaar.

De grootste vertekening zit misschien niet eens in de auto, maar in de financiering. Fabrikanten en dealers sturen steeds meer op lease en private lease, waardoor 50 mille ineens als “maar 499 per maand” wordt verkocht; afschrijving, rente en slottermijn verdwijnen lekker uit beeld. Ondertussen worden betaalbare kleine auto’s geschrapt omdat de marge op een compacte SUV met opties veel aantrekkelijker is. De markt levert dus niet alleen wat mensen vragen, hij duwt ze ook een segment omhoog.

De echte pijn zit misschien niet alleen in de aanschafprijs, maar in het feit dat een auto voor veel huishoudens geen luxe is maar een voorwaarde om bij werk, school of familie te komen. Wie geen 50 mille kan lenen, wordt dan afhankelijk van een oudere occasion, terwijl juist daar de risico’s en onderhoudskosten oplopen. Enerzijds wordt mobiliteit steeds duurder, anderzijds doen we alsof iedereen gewoon kan overstappen op fiets of ov; dat is vooral makkelijk gezegd vanuit de Randstad.

De prijs wordt ook opgedreven door auto’s die steeds zwaarder worden. Dat is niet alleen duurder voor de koper, maar ook voor wegen, banden en brandstofverbruik. Hier op het land heb je soms gewoon vierwielaandrijving en ruimte nodig, maar voor boodschappen naar de stad hoeft geen halve vrachtwagen.

Wat mij vooral stoort: we praten over de aanschafprijs, maar vergeten dat mensen óók belasting, verzekering, onderhoud en brandstof moeten ophoesten. Een auto van twintig jaar oud wordt dan noodgedwongen doorgereden tot er letterlijk iets afbreekt, en daarna noemt men het ineens pech of eigen verantwoordelijkheid.

50.110 euro gemiddeld zegt vooral dat de goedkoopste modellen eruit worden gedrukt. Fabrikanten verdienen liever aan een SUV met dure software dan aan een simpele auto die twintig jaar meegaat, en daar werken belastingregels en subsidies vrolijk aan mee. EIGEN ONDERZOEK naar catalogusprijzen zonder opties en abonnementen graag, dan zie je pas wat een “gemiddelde” auto echt kost!!!

Die gemiddelde prijs wordt ook kunstmatig hoog gehouden door het verdwijnen van auto’s die je gewoon contant kon kopen. Fabrikanten optimaliseren op marge en lease, niet op betaalbare mobiliteit; de markt is hier een beetje geconfigureerd voor aandeelhouders in plaats van bestuurders.

Die €50.110 is ook een gemiddelde catalogusprijs, geen bedrag dat de gemiddelde koper daadwerkelijk aftikt; zakelijke lease en duurdere uitvoeringen tellen gewoon mee. Interessanter zou zijn om te laten zien wat een particulier voor een eenvoudige, betrouwbare auto betaalt én welk deel daarvan uit belastingen en verplichte techniek bestaat. Anders vergelijken we straks vooral appels met SUV’s.

Wederom wordt de catalogusprijs als consumentencijfer gepresenteerd, terwijl BPM en btw daar al in zitten en leaseauto’s vaak op zakelijke budgetten draaien. Interessanter is wat er na 5 jaar nog op de rekening staat: bij een auto van €50.110 is 20% afschrijving al ruim €10.000, nog vóór onderhoud, verzekering en banden; daar rekent die mooie “€499 per maand” opvallend zelden eerlijk mee.

Tja, niet alleen de auto is duurder geworden... de lonen lopen gewoon achter terwijl wegenbelasting en verzekering vrolijk meestijgen. Straks mag je blij zijn met een 20 jaar oude roestbak, en Den Haag maar roepen dat iedereen elektrisch moet rijden.

Wat hier bijna niet wordt genoemd: die €50.110 is een nominale prijs. Vergeleken met 2000 is dat ruim 2,5 keer zo hoog, terwijl het algemene prijsniveau in die periode ongeveer 70% steeg; auto’s zijn dus ook reëel flink duurder geworden. Maar een deel van de stijging komt doordat mensen minder vaak de allergoedkoopste uitvoering kopen, terwijl de betaalbaarheid vooral zichtbaar wordt in de maandlasten: rente, verzekering en onderhoud lopen óók door. Dat maakt een nieuwe auto niet alleen duurder, maar vergroot ook de afhankelijkheid van krediet en private lease.

Veel mensen kijken niet naar de catalogusprijs maar naar wat er maandelijks afgaat, en daar spelen rente en verzekering ook flink in mee. Aan de andere kant kan een goedkope occasion uiteindelijk duurder uitpakken als je pech hebt met onderhoud, dus goedkoop is niet altijd voordelig.

Ja goed, maar vergeet ook de kinderzitjes niet. Met twee kinderen ben je zo honderden euro’s verder voordat je überhaupt gaat rijden, en in zo’n kleine betaalbare auto past dan de helft van de boodschappen niet meer. De auto wordt duurder, maar gezinnen groeien niet mee met dat prijskaartje.

50 mille voor een auto en dan nog je eigen telefoon als sleutel nodig hebben, straks crasht de app en mag je lopend naar huis bro

Weer een recordprijs... maar kijk ook eens naar wat er met repareren gebeurt. Een koplamp of sensor stuk en je bent zo duizenden euro’s verder, omdat alles aan elkaar hangt en alleen de dealer eraan mag komen. Zo wordt een oude auto niet goedkoop, maar gewoon een financieel risico.

De auto is duur, maar vooral de overheid maakt bezit steeds duurder met belastingen en regels. Voor een visser op Urk blijft een betrouwbare auto gewoon gereedschap, geen statussymbool.

Ja goed, maar bij ons is vooral de levertijd een probleem. Een betaalbare gezinsauto vinden kan wel, alleen sta je dan maanden te wachten en ondertussen moet je oude bak nog door de apk. Met twee kinderen kun je niet zomaar zeggen: dan doen we het wel even zonder auto.

De vergelijking met 2000 is zonder inflatiecorrectie nogal spectaculair gebracht. €19.367 toen is in huidige euro’s al aanzienlijk meer, en bovendien zijn auto’s door veiligheidseisen en standaarduitrusting niet één op één vergelijkbaar. De echte vraag is dus niet alleen waarom auto’s duurder zijn geworden, maar hoeveel koopkracht een gemiddelde automobilist eraan kwijt is.