Professioneel parasiet Frank van der Linde gapte al 5 ton van de overheid

Nou ja, vijf ton klinkt lekker spectaculair, maar subsidies en schadevergoedingen zijn niet automatisch geld dat iemand “gapt”, daar hoort gewoon een controleerbare onderbouwing bij. En mensen met wie je het totaal oneens bent meteen als psychotisch en parasitair wegzetten, maakt het verhaal vooral platter dan nodig, hoor.

Vijf ton klinkt als een bedrag dat Van der Linde persoonlijk heeft ontvangen, terwijl het volgens de beschrijving vooral gaat om kosten die zijn ontstaan doordat instanties hun werk niet tijdig of correct deden. Dat neemt niet weg dat iemand die het systeem eindeloos belast, de samenleving kan gijzelen met andermans belastinggeld; daar hoort een grens aan te zitten. Maar dan moet je die grens algemeen en juridisch netjes regelen, niet achteraf één lastige activist demoniseren.

Het interessante hier is niet eens die halve ton, maar dat één persoon blijkbaar jarenlang de zwakke plekken tussen gemeente, politie en rechter kan uitbuiten. Dat is geen argument om lastige burgers de mond te snoeren; het is wel een signaal dat Woo-verzoeken, klachten en dwangsommen slimmer en sneller afgehandeld moeten worden. Anders betaal je eerst voor slechte uitvoering en daarna nog eens voor de verontwaardiging over degene die dat blootlegt.

Die 500.000 euro is zonder uitsplitsing vooral een boekhoudkundige rookbom. Hoeveel daarvan was daadwerkelijk aan hem uitgekeerd, hoeveel ging naar advocaten, politie-uren, dwangsommen of schade door aantoonbaar overheidshandelen — en over welke periode hebben we het precies? Als iemand misbruik maakt van procedures moet je dat aanpakken, maar “de overheid kostte dit bedrag” is iets anders dan “hij heeft dit bedrag gegapt”.

Los van die man zelf: als overheidsdiensten pas bewegen na jaren procederen, is dat gewoon slecht bestuur. Maar wie structureel op de grens van regels opereert moet ook niet verbaasd zijn dat mensen zich afvragen of het nog om recht halen gaat of om een verdienmodel.

Wat mij vooral stoort is dat zulke bedragen zonder tijdlijn en bonnetjes meteen als persoonlijke buit worden gebracht. Bij een supermarkt zou je ook eerst de kassabon en retouren nakijken voordat je iemand van diefstal beschuldigt, zo hoort dat bij de overheid eigenlijk ook.