Oudervereniging spant rechtszaak aan tegen Staat om thuiszitters

Wat moet je, ik zie het in de buurt ook: kind thuis, ouders kapot, school wijst naar “passend onderwijs” en ondertussen gebeurt er niks behalve vergaderen. Dan snap ik die rechtszaak wel, want je kunt niet blijven doen alsof het een “lastige ouder” is terwijl het kind gewoon vastloopt.

zie die “thuiszitters” ook wel eens in de bus overdag, doordeweeks om 10:30, en dan zijn het niet altijd ‘lastige’ kids maar vaak gewoon op en klaar met prikkels en gedoe. school, jeugdzorg, gemeente: iedereen heeft een loket en een formulier, maar niemand heeft een plek en een docent, dus ja dan ga je maar procederen tot er iemand wakker wordt.

Ach procederen is leuk maar zolang scholen afgerekend worden op cijfertjes en “geen gedoe in de klas” blijven ze die kids eruit duwen, zet er gewoon kleinere klassen en echte zorg in school neer ipv weer een stapel beleidsnotities bij de rechter

Weer een rechtszaak en straks rolt er een rapport uit van €2 miljoen aan advocaten en “proceskosten”, maar geen extra docent in de klas. 16.351 volledig thuis en dan roepen “kleinere klassen” alsof dat gratis is: reken even, 1 leerling minder per klas is zo 3.000-4.000 fte extra landelijk, dat is makkelijk €250-€300 miljoen per jaar. En ondertussen blijven ouders zelf betalen voor zo’n Sleutelplaats, typisch Nederland: eerst belasting innen, dan doorverwijzen naar een loket en succes ermee.

ja. herkenbaar. wat je óók ziet is dat een deel van die kids gewoon “verdwijnt” uit beeld zodra leerplicht klaar is met brieven sturen: dan gaat het via jeugdzorg, huisarts, wijkteam, en niemand durft nog door te pakken omdat elke maatregel weer juridisch gedoe is en ouders ook bang zijn voor stempel of uithuisplaatsing. ondertussen tikt de tijd door en is het kind 14 en al jaren buiten de klas, en dan kun je procederen wat je wil maar die achterstand en isolatie haal je niet ff in met een nieuw plan op papier.

het probleem is dat we “thuiszitters” blijven behandelen als individueel falen (ouders/school) terwijl het in de keten-infrastructuur zit: onderwijs, jeugdhulp, leerplicht en passend onderwijs hebben allemaal eigen budgetten en KPI’s, dus iedereen optimaliseert z’n eigen loket en niemand is eindverantwoordelijk voor 1 kind met 1 plan. de oplossing is een harde regie met doorzettingsmacht en één pot geld per casus (gemeente+SWV+zorg), met een maximale doorlooptijd en verplicht aanbod binnen x weken, anders blijf je eindeloos vergaderen tot het kind 14 is en het draagvlak thuis ook weg is.

rechtszaak is leuk maar als je kind 9 maanden thuiszit omdat er geen plek is dan is dat gewoon een capacity bug en die fix je niet met een rechter maar met keihard geld en een “no excuses” noodklas in elke regio bruh