Opa die door bizon de lucht in werd geslingerd, laat van zich horen: ‘Hij had alles met me kunnen doen’

Nou ja, ga dan ook niet zo’n bizon benaderen alsof het een koe van de kinderboerderij is, dat beest is pure spier en chagrijn, die pakt je zo op hoor. Sterkte voor die man, maar iedereen wil weer dat ene fotootje, en dan verbaasd zijn dat je met een gebroken dijbeen eindigt, toch.

Die quote “hij lag pal bovenop me” is natuurlijk lekker voor de kop, maar wat is er nou echt gebeurd: stond die man op het pad, of liep ie het veld in voor een foto? En welk park was dit precies en waren er rangers bij, borden, boetes, afstandsregels? In Yellowstone is het standaard dat mensen veel te dichtbij komen, maar dan wil ik ook cijfers zien: hoe vaak gaat dit mis en wat doen ze aan handhaving behalve achteraf “blijf 25 yards weg” roepen? Bron naar het incidentrapport/park statement graag, anders blijft het vooral sensatie + medelijden.

Die hele “domme toerist vs falend park”-discussie mist nog iets: dit is ook gewoon de selfie-economie die natuur tot decor maakt, en dan gaan mensen zich gedragen alsof een wild dier een attractie is met een onzichtbare veiligheidskooi. Enerzijds kun je zeggen eigen schuld, anderzijds is het ook een systeem van prikkels: platforms belonen close-up beelden, parken willen massa’s bezoekers en ‘beleving’, en iedereen denkt dat regels voor anderen zijn. En ja, 65 met gebroken dijbeen is niet alleen pech, dat is meteen maanden revalideren en afhankelijkheid, maar dat zie je niet op die ene foto die iemand per se moest hebben… natuur is geen pretpark, maar we behandelen het wel zo, en dan krijg je dit soort “hij lag bovenop me” verhalen.

Die man is 65 met een gebroken dijbeen, dat is in de VS gewoon meteen “bankroet of gofundme”, dus ik ben vooral benieuwd of het park/verzekeraar nog gaat schuiven met aansprakelijkheid of dat het standaard weer op de bezoeker wordt afgewenteld. En dat hele “meer hekken/handhaving” klinkt leuk, maar dan krijg je dus Europese pretparklogica in een natuurpark: overal barrières, boetes, rangers als politie, en alsnog gaat er elke week iemand over het hek voor de perfecte foto. Misschien gewoon: minder bezoekers per dag, hogere entree, en klaar met die massatoerisme-fomo.

Men vergeet gemakkelijk dat die bizons in de VS al sinds de 19e eeuw “half-wild” naast mensen leven, en dat het telkens misgaat zodra wij denken dat een groot dier wel zal wijken. Meer hekken klinkt stoer, maar dan krijg je dus een dierentuin-gevoel en alsnog staat er iemand met z’n telefoon over het randje te leunen. Gewoon keihard handhaven op afstand houden; één boete van 500 dollar doet meer dan tien waarschuwingsbordjes. En die man: sterkte, maar dit is geen knuffelkoe hè…

Wat ik mis in al dat “eigen schuld vs park faalt”-gedoe: bizons zijn juist het type dier dat eerst tolerant oogt en dan in 0,2 sec besluit dat je te dichtbij bent, zonder grommen of show. Dus zelfs als je “gewoon op het pad” stond kan je al de pineut zijn als de kudde langs wil en jij bent het obstakel. Misschien moeten parken minder met vrijblijvende bordjes werken en meer met echte crowd control op piekmomenten, net zoals bij lawinegevaar: niet alles is een keuze van de toerist, soms is het gewoon risicomanagement.