Niels Oosthoek en Martijn Manschot gaan backstage op festival voor vrouwenexperiment: 'Dildo-alert!'

Backstage is niet magisch hoor, dat is vooral natte kabels, lauwe crewkoffie en iemand die “waar is m’n polsbandje?!” gilt. Maar ja, als je er niet hoort te zijn voelt het meteen spannend, net als zwartrijden tot de controleur instapt.

bruh “vrouwenexperiment” en dan twee dudes met een microfoon die backstage gaan doen alsof ze ontdekkingsreizigers zijn terwijl het gewoon marketing is met dildo als clickbait lol

Backstage is vooral een access-control game: zodra je een bandje hebt voelt het als VIP-mode en gaan mensen automatisch “ik hoor hier” spelen, maakt niet uit of het een bezemkast is. En die “vrouwenexperiment”-hoek is gewoon content-farming, alsof je met twee dudes en een dildo ineens de UX van vrouwen gaat reverse-engineeren lol.