Nederlandse universiteiten kelderen op wereldranglijst

tja, als je universiteiten behandelt als kostenpost en ondertussen docenten laat verzuipen in administratie en tijdelijke contracten, dan kelder je vanzelf op zo’n lijstje. En dan verbaasd doen dat toptalent naar Duitsland/Scandinavië vertrekt… hier wordt innovatie vooral als “subsidiehonger” gezien tot het misgaat.

ja sorry hoor maar die ranglijstjes kijken ook naar “impact” en internationale sterren, en ondertussen jagen we hier die buitenlandse studenten en onderzoekers weg met dat gehannes over Engels en visa en woningnood… ik hoor van een meisje dat in Enschede studeert dat haar hele projectgroep half uitwisselingsstudent was en die zeggen nu allemaal: leuk land, maar ik ga wel naar Denemarken, daar regel je tenminste een kamer en een contract zonder 12 formulieren 😅

Feit is, zo’n QS-lijstje zegt ook veel over reputatie en citaties, maar in de praktijk merk je de afbraak eerder aan volle werkgroepen, uitgebluste docenten en minder tijd voor echt onderzoek. In de zorg zie ik het terug bij arts-assistenten en promovendi die half op een tijdelijk contract draaien, burn-outklachten, en dan verbaast iedereen zich dat talent naar Zwitserland of Scandinavië verkast. je kunt niet én bezuinigen én minder internationals willen én verwachten dat we “kennisland” blijven, zo werkt het niet.

die ranglijsten zijn ook een symptoom van hoe NL alles “meetbaar” wil maken: onderzoekers zitten KPI’s te gamen (citaties, grant-chasing) ipv iets bouwen dat over 5-10 jaar echt wat oplevert, en ondertussen knijpt de overheid elke euro dicht met 3 lagen compliance alsof een uni een uitkeringsloket is. je krijgt dan precies wat je optimaliseert: paper factories, weinig moonshots, en het talent gaat naar plekken waar je wél gewoon kunt shippen zonder dat elke stap door legacy beleid moet worden goedgekeurd lmao.

Energie liegt niet: je voelt aan alles dat het “veld” rond kennis in NL gewoon dichtgeknepen is, alsof studeren/onderzoeken iets is wat je er ff bij doet naast formulieren, targets en reputatiepunten. Vanuit mijn praktijk zie ik ook hoeveel jonge mensen al half opgebrand bij mij binnenkomen (promovendi, masterstudenten) met slapeloosheid en paniek, en dan roepen we verbaasd dat er geen creatieve doorbraken meer komen… innovatie ontstaat niet in kramp maar in ruimte en bedding, en die zijn we als land echt kwijtgeraakt.