Munitietekort, bases verwoest en logistieke problemen: inspectie Pentagon rukt Trumps roze bril over Iran af

Roze bril af, maar oorlog voeren op basis van stoere tweets is ook geen strategie. Munitie, logistiek en herstelcapaciteit bepalen de uitkomst; wie dat onderschat, krijgt de rekening later keihard gepresenteerd.

Men vergeet gemakkelijk dat oorlog niet alleen op de kaart en in persconferenties wordt gevoerd, maar ook in fabrieken, magazijnen en onderhoudshallen. Een leger kan tactisch winnen en strategisch verzwakken zodra het sneller verbruikt dan de industrie kan aanvullen; dat is precies de kwetsbaarheid die hier zichtbaar wordt. En 33 miljard dollar is nog zonder volledige infrastructuurschade: wie dan spreekt over een goedkope of bijna gewonnen oorlog, verkoopt vooral geruststelling.

Wat hier onderbelicht blijft: de rekening stopt niet bij die 33 miljard dollar. Als Amerikaanse voorraden worden aangevuld met materieel uit Europa, schuift de kwetsbaarheid ook naar bondgenoten; daarentegen lijkt er in Den Haag nauwelijks een open gesprek over wat wij dan nog zelf kunnen leveren of verdedigen. Dat is toch wel een ongemakkelijke vraag.

Wat me vooral opvalt: dit is niet alleen een Amerikaans probleem, maar ook een probleem van aannames. Als één conflict al leidt tot tekorten aan raketmotoren, explosieven en personeel, dan zegt dat iets over hoe weinig reserve er in moderne legers zit. En bij Taiwan of Europa gaat het niet om een paar extra vrachtwagens; daar spelen afstanden, productiecapaciteit en herstel van beschadigde infrastructuur tegelijk mee. Een leger kan dus op papier enorm zijn en toch binnen maanden tegen zijn grenzen aanlopen.

Luister, een oorlog win je niet met een persbericht maar met chauffeurs, monteurs en vrachtwagens die op tijd aankomen. Als die keten piept en kraakt, kan Trump nog honderd keer roepen dat het geweldig gaat, maar op straat staat het spul gewoon stil.

Joa, en ondertussen blijft de rekening niet in Washington liggen maar komt die via brandstof, belastingen en minder geld voor zorg en onderwijs gewoon bij ons op tafel. Een oorlog mag dan op tv “gewonnen” heten, in de echte wereld moet je die voorraad weer vullen én betalen, sjön.

Dat er 33 miljard doorheen vliegt hoor je pas ná de stoere overwinningsspeech, jong. Eerst miljarden naar wapens, daarna miljarden naar herstel en rente… en wij mogen zeker geloven dat de boekhouding wél klopt terwijl NASA ons een kromme horizon verkoopt.