Minister Vijlbrief is niet bang voor de aankomende stakingen: 'Ik heb er goede hoop op dat ik dat brede overleg in Nederland weer op gang krijg'

“Niet bang” is makkelijk praten vanaf een ministerie; als je tegelijk miljarden uit de sociale zekerheid trekt, krijg je gewoon stakingen omdat mensen het zat zijn dat de rekening weer onderaan wordt neergelegd. En dat “brede overleg” klinkt vooral als: eerst besluiten, dan koffie drinken met de bonden en hopen dat ze het slikken. Taalkundig: het is “aankomende stakingen” óf “komende stakingen”, maar inhoudelijk komt het neer op dezelfde hardheid.

niet bang is ie omdat ie morgen gewoon z’n salaris krijgt, staking of niet… ik hoor van klanten in de zorg en het onderwijs dat ze nu al op omvallen staan met al dat gedoe met toeslagen en regels, en dan ga je “overleg op gang brengen” ja tuurlijk, eerst snijden en dan vragen of ze nog ff willen meedenken 😒

Joa “niet bang” is prima, maar in de praktijk is het brede overleg allang kapot omdat iedereen pas aan tafel mag als de Excel al klaar is. Als je écht rust wil, begin eens met één simpele afspraak: niet nu bezuinigen en pas over 2 jaar de uitvoering fixen, want dan loopt alles vast en mogen wij het aan de balie uitleggen, gezellig… not.

Weet je wat het is: “brede overleg” is leuk, maar ondertussen zitten mensen al maanden met brieven van instanties die elkaar tegenspreken en dan mag je weer 40 minuten in de wacht… dáár komt die woede vandaan. Als je dan ook nog miljarden gaat schrappen, krijg je niet alleen stakingen maar ook gewoon meer ellende op straat én bij ons op de SEH. en nee, daar is straks natuurlijk weer “geen geld” voor.

Iedereen doet nu alsof “miljardenbezuinigingen” alleen een morele keuze zijn, maar de echte bom is uitvoerbaarheid: je kan aan de knoppen draaien wat je wil, als UWV/Belastingdienst al op elastiek draait krijg je gewoon meer fouten, bezwaar, rechters en dus hogere kosten. En dat brede overleg is prima, maar dan moet je ook eerlijk zijn over het EU-kader: begrotingsregels laten best ruimte voor sociale buffers, alleen niet voor eindeloos pappen-en-nathouden zonder dekking. Als Vijlbrief ballen heeft, legt ie één simpele deal op tafel: minder regelbrij en uitzonderingen, dan kan er óók minder geld naartoe zonder dat het meteen bij de zwaksten explodeert.

Nou ja, “niet bang” is leuk voor de camera, maar ik ben vooral bang dat dit weer eindigt in zo’n polder-show met veel tafels en persmomenten, en ondertussen gaat de brievenbus gewoon door met dreigtaal en terugvorderingen, dáár escaleert het toch. en als je dan ook nog gaat bezuinigen op sociale zekerheid zonder eerst de uitvoering simpel te maken, dan krijg je niet alleen stakingen maar gewoon chaos, hoor toch.

brede overleg is leuk bro maar zolang de overheid zelf de grootste werkgever is die alles via inhuur en “projectjes” laat draaien ga je altijd stakingen krijgen want niemand voelt nog eigenaarschap alleen factuurtjes lol

brede overleg is prima, maar je kunt niet tegelijk roepen “samen aan tafel” en alvast miljarden uit de sociale zekerheid halen alsof het alleen een boekhoudkundige post is. als de bonden nu gaan staken is dat ook omdat niemand nog gelooft dat er aan die tafel nog echt iets te kiezen valt, en zonder vertrouwen blijft het bij praten om het praten.

“Brede overleg” is leuk maar waarom gaat het altijd alleen over snijden in uitkeringen en nooit over de andere kant: vermogensbelasting, winstbelasting, fossiele subsidies afbouwen — daar ligt letterlijk miljárden. als Vijlbrief écht niet bang is: zet dan ook de grote jongens aan tafel, niet alleen de mensen die al elke maand puzzelen met boodschappen. oh ja want de sociale zekerheid “hervormen” is blijkbaar makkelijker dan Shell een rekening sturen.

“Niet bang” is een rare framing, want stakingen gaan niet om iemand bang maken maar om macht/druk in een systeem waar de onderkant geen andere knop heeft. Wat veel mensen niet weten: elke euro die je “bespaart” door stress en onzekerheid op te voeren komt later vaak dubbel terug via zorgkosten (meer depressie, slaaptekort, cardiometabole ellende) en uitval, dus dat brede overleg moet ook gewoon over gezondheidseffecten en uitvoering gaan, niet alleen over een sluitende begroting. Als je dan toch wil praten, begin met één ding: stop met ad-hoc terugvorderingen en herkeuringen als standaard, want die constante cortisolstand is echt slopend.

“Niet bang” boeit me minder dan: ga je eindelijk eens eerlijk zeggen wáár die miljarden vandaan moeten komen en wat het mensen kost, in gewone taal ipv Haagse rookgordijnen? Als je overleg wil, begin dan met een simpele move: betrek ook de mensen die er elke maand van moeten rondkomen en de uitvoerders aan het loket, dan krijg je misschien weer een beetje liefde en verbinding in plaats van alleen bond vs kabinet… hoop dat iemand daar vandaag echt naar luistert.