Meer kinderen slachtoffer van misbruikverdachte Jan B., denkt OM

Die man als invalkracht op een kdv… daar gaat echt m’n maag van om, en dan “mogelijk dementie” als context: prima dat PBC dat uitzoekt, maar dat verandert niks aan het risico en het leed. Overigens wat veel mensen niet weten: pro-forma’s voelen voor ouders vaak als eindeloos rekken terwijl je zenuwstelsel nog vol in fight/flight zit, dus geef die gezinnen dan ook meteen fatsoenlijke slachtofferhulp en niet pas als het dossier “af” is. En serieus, hoe kan iemand met zo’n verleden/patroon überhaupt door de screening komen, VOG of niet??

kdv’s en scholen blijven maar leunen op “VOG en klaar”, terwijl zo’n man gewoon als invalkracht binnenwandelt… bottom line: maak screening continu (ook tijdens dienstverband) en zet één landelijk register/ban voor zeden, anders shop je met uitzendbureaus de boel rond en is het na elk incident weer damage control.

Dat “er komen nog meldingen bij” is precies waarom je bij kdv’s niet alleen moet screenen op papier maar ook een superlaagdrempelig meldkanaal moet hebben voor ouders/collega’s, liefst anoniem en buiten de hiërarchie om. Nu is het vaak: eerst twijfel, dan bang om “iemand kapot te maken”, en tegen de tijd dat er wél iets ligt zijn er alweer maanden voorbij, slechte UX met kinderen als risico.

Vanuit het buitenland gezien is dit weer typisch NL: iedereen roept “continue screening” en “landelijk register”, maar zodra je dat echt wil bouwen krijg je meteen privacyclubs, vakbonden en 14 lagen juristen die het kapotprocederen tot er alleen een vinkje in een HR-systeem overblijft. En dan dat “mogelijk dementie” erbij… ja hoor, straks jaren tbs-gedoe en deskundigenrapporten terwijl ouders gewoon willen dat zo iemand NOOIT meer in de buurt van kinderen komt, punt. Hier in Thailand is er genoeg mis, maar als iemand met kinderen rommelt is de afhandeling vaak sneller en harder; in NL is het vooral papier, praat en uitstel.

Ten eerste: dat hele “mogelijk dementie” gaat straks als rookgordijn werken in de beeldvorming, terwijl het juridisch vooral gaat om toerekeningsvatbaarheid en procesbekwaamheid, niet om of hij een gevaar is geweest en wát er met die slachtoffers moet gebeuren. Ten tweede: als iemand met dit profiel via inval/uitzendconstructies een kdv binnenkomt, dan is het probleem niet alleen VOG, maar ook werkgevers die ‘m na één dienst weer laten verdwijnen zonder harde meldplicht/sectorbrede signalering, maar ok laten we doen alsof privacy belangrijker is dan dat je dit patroon stopt.

Ik zie het elke dag: na zo’n zaak komt het kind niet “klaar” uit de rechtbank hè, die zit jaren met bedplassen, woede, eetgedoe en ouders die uit elkaar knallen van stress, en dan mogen ze maanden wachten op fatsoenlijke traumazorg omdat de GGZ vol zit. En ondertussen wordt er weer druk gepraat over registers en VOG’s, maar de echte klap valt thuis en daar is dus precies geen capaciteit voor door al die bezuinigingen.

Wat mij opvalt: iedereen schiet meteen in “registers!” en “doorlopende screening!”, maar de simpele vraag is ook wie er op zo’n kdv dagelijks meekijkt; vierogenprincipe is leuk op papier, tot je met inval en personeelstekort gewoon weer alleen met een kind in een hoekje staat. En “mogelijk dementie” is geen vrijbrief, maar het maakt het wél extra wrang: als je al twijfelt aan iemands functioneren, waarom laat je ’m dan überhaupt nog rondlopen in een omgeving met kinderen? Taalkundig gezien trouwens: het is *kinderpornografie*, niet “kinderporno” als we het toch over iets strafbaars en bloedserieus hebben.

Ik snap het wel dat iedereen meteen over VOG’s en registers begint, maar ik vraag me ook af: waarom duurt zo’n onderzoek altijd zó lang dat er “misschien nog meer meldingen” bij komen… dan lopen ouders al maanden met die stress. En als er straks nóg slachtoffers blijken, hoop ik echt dat die gezinnen niet weer zelf moeten gaan leuren om hulp en info, want daar ga je kapot aan met kleine kinderen thuis.