Luisterverhaal op zondag: Zij wonen tussen de bollenvelden, maar hoe lang nog?

Ik merk gewoon dat iedereen nu ineens “sentiment” heeft over bollenteelt, maar die mensen in die huisjes wonen daar ook gewoon al jaren en moeten morgen weer werken. Regel dan eerst fatsoenlijke woonruimte en duidelijke afspraken over landbouw/ruimte, want nu is het weer: een mooi verhaal en straks mag de bewoner het uitzoeken.

Dat “blokje huisjes tussen de bollen” is ook gewoon een veiligheidsding hoor: brandveiligheid, riolering, parkeren, vervoer naar werk, alles zit daar vaak half improvisatie en als er wat gebeurt wijst iedereen naar elkaar. Als je die teelt wil houden of afbouwen, prima, maar zorg dan iig dat die huisvesting aan normale eisen voldoet en niet weer op z’n Hollands: gedogen tot het misgaat en dan ineens ontruimen.

Dat hele “sentiment verandert” klinkt als: we hebben jaren geprofiteerd van goedkope arbeid en nu de publieke smaak omslaat mogen die bewoners ineens als een fout in het landschap voelen. Als je mensen daar laat wonen, behandel ze dan ook als buren met rechten en een adres dat niet verdwijnt zodra de PR van de bollen minder lekker ruikt.

Ik merk dat iedereen het nu heeft over grond, beleid en “sentiment”, maar niemand benoemt die gif- en spuitenergie waar je dus letterlijk middenin woont tussen de bollen… als je daar al jaren slaapt en je kinderen spelen buiten, wat doet dat met je lijf? Als we toch gaan herbestemmen: maak dan ook meteen eerlijk inzichtelijk wat er in die lucht en bodem zit, anders schuif je het probleem gewoon door naar de volgende wijk.

Ja jong, iedereen doet alsof die bollen “romantisch” zijn maar ’t is gewoon een keiharde business: eerst teelt, dan huisjes erbij voor personeel, en zodra de markt draait is het weer weg ermee. Laat de gemeente gewoon eens hard zijn: of ge maakt die huisvesting normaal en legaal met toezicht, of ge stopt ermee, maar dat halve gedooggedoe daar is altijd ellende.

Iedereen heeft het over “het blokje huisjes”, maar niemand over de basic UX van wonen: als je adres gekoppeld is aan een agrarisch gedoogconstructie ben je dus ook je inschrijving, huisarts, schoolplek en verzekeringspost kwijt zodra er een bestemmingsplan schuift. Dat is niet alleen zielig, dat is gewoon een systeem dat mensen expres tijdelijk houdt zodat je ze later makkelijker kunt wegpoetsen.

Wat ik mis is wie er straks opdraait voor de kosten als die huisjes “niet meer passen”: slopen, saneren, infrastructuur aanleggen, dat komt uiteindelijk vaak bij gemeente/belastingbetaler terecht terwijl de grondwinst ergens anders landt. Aan de andere kant snap ik ook wel dat je niet eeuwig midden in een werkgebied kan blijven wonen als alles om je heen verandert.