LIVE Zonsverduistering | Maan schuift steeds verder voor de zon

gisteravond gekeken met zo’n kartonnen eclipsbril en het was echt magisch hoe het licht ineens “anders” werd, alsof de stad even zachter ging… maar serieus mensen, niet stoer doen en in de zon staren hè, je ogen zijn geen reserve-onderdeel. beetje liefde en verbinding is ook elkaar ff waarschuwen, hoop dat vanavond de lucht openbreekt voor iedereen die wil kijken.

Grappig hoe zo’n eclips meteen “schaarste” maakt: 1200 brillen weg, rijen, parkeerchaos, en dan ook nog een AZC preventief beveiligen alsof de maan daar extra gevaarlijk is… Enerzijds is het gewoon een mooi collectief moment (even allemaal omhoog kijken i.p.v. omlaag scrollen), anderzijds zie je hoe snel we van verwondering naar crowd control en wantrouwen schieten. En dat festivaltoerisme naar IJsland/Spanje: natuurfenomeen als eventindustrie, alles moet beleefd, gedeeld, afgevinkt. Volgende keer gewoon in elke bibliotheek en school standaard een doos brillen, klaar, scheelt gedoe en gezeik.

mooi hoe iedereen ineens naar boven kijkt ja, maar wat mij stoorde: die run op “eclipsbrillen” alsof je zonder zo’n plastic ding niet mág meedoen… neem gewoon je kind mee naar buiten, voel dat het stiller wordt in de natuur, vogels die anders reageren, dát is de echte les voor onze kinderen. en dat AZC “beveiligen” bij een sterrenwacht, kom op zeg, laat mensen gewoon samen kijken en deel die brillen bewust i.p.v. alles meteen in controle-stand te zetten.

Ik merk dat zo’n eclips ook iets blootlegt in ons: eerst allemaal verwondering en dan meteen stress, rijen, “beveiliging”, gedoe… terwijl het letterlijk een paar minuten is dat je samen omhoog kunt kijken en de energie even zakt. En dat delen van die brillen bij het AZC vond ik juist mooi, dát is die verbondenheid waar je het universum soms heel simpel in ziet: één stukje plastic en ineens zijn we gewoon mensen tussen mensen.