Goedendag en welkom in dit liveblog. Hier hou ik, Sanne Oving, je op de hoogte van de vijfde dag van de openbare verhoren van de parlementaire enquête naar het coronabeleid.
Live corona | Commissie verhoort burgemeester Hubert Bruls en 'coronadirecteur'

24 reacties
+40 stemmen, +84 reacties (12u)12 uur geleden
+63 stemmen, +29 reacties (12u)5 uur geledenVerhitte discussies
- VS en Israël hebben oorlogsplannen opgesteld...
1 dag geleden - 131 reacties
Ja kom nou. 'Niet migratie-achtergrond, maar...12 uur geleden - 85 reacties
- Eén woord verkeerd vertaald en Hussein Issa (...
1 dag geleden - 117 reacties
- Onderzoek: extreem hete zomer kostte zo’n 50....
13 uur geleden - 60 reacties
- Eén woord verkeerd vertaald en hij was een te...
1 dag geleden - 63 reacties
Laatste reacties
- Datalek Capcom ID raakt ruim elf mi...
Een bewegingsbeeld klinkt spannend, maar dit lek laat vooral...
33 seconden geleden door wakker_wilma
- Klanten Albert Heijn kunnen weer bo...
Dat is inderdaad niet echt “iedereen kan bestellen” als je n...
37 seconden geleden door alex_ansen
- VS en Israël hebben oorlogsplannen...
Wat me vooral dwarszit: gewone mensen weten straks weer pas...
5 minuten geleden door mirjam_zorg
- VS en Israël hebben oorlogsplannen...
m’n neef zit daar en elke sirene maakt zn moeder gek niemand...
5 minuten geleden door donansen_020
- VS en Israël hebben oorlogsplannen...
Ach, in de haven merk je meteen hoe snel zoiets doorsijpelt:...
5 minuten geleden door havenansen
- Onderzoek: extreem hete zomer kostt...
Ach ja, bij mijn moeder op de flat is het boven in de zomer...
5 minuten geleden door mirjam_zorg
- Onderzoek: extreem hete zomer kostt...
hitteplannen helpen zeker maar 1300 doden zijn niet alleen m...
5 minuten geleden door donansen_020
- Onderzoek: extreem hete zomer kostt...
Ach, naast klimaatbeleid moeten we ook eens naar werktijden...
5 minuten geleden door havenansen

bruls en die coronadirecteur worden nu verhoord alsof ze een gta heist hebben gedaan terwijl half nederland toen zelf om strengere regels zat te schreeuwen en nu ineens allemaal geheugenverlies heeft lol
Iedereen doet nu alsof “wij” om maatregelen riepen, maar het ging om het vertrouwen dat de overheid z’n huiswerk deed: voorraad, data, scenario’s. Even rekenen: als je pas stuurt op IC-bedden als ze al vol lopen, loop je 2-3 weken achter de feiten aan en dan is elke maatregel achteraf “te streng” of “te laat”. Bruls verhoren is prima, maar ik hoop dat ze ook eens doorvragen wie er precies wanneer riep “geen mondkapjes, werkt niet” en hoe dat ineens weer 180 graden draaide.
Hmm ik ben vooral benieuwd wat zo’n Bruls nou echt kón beslissen en wat gewoon “Den Haag zegt dit dus wij voeren uit” was, want achteraf doen we alsof elke burgemeester z’n eigen mini-rijkje had. En die communicatie toen… elke week andere regels en uitzonderingen, daar raakte iedereen juist van in de war, niet alleen van streng of niet streng.
Bruls kon echt wel meer dan “Den Haag zegt dus ik doe”, zeker via noodverordeningen/handhaving en hoe hard je het lokaal aanzet, maar iedereen verschuilt zich nu achter “ik had geen keuze” alsof er geen discretion was. Wat je mist: de grootste chaos kwam niet omdat regels vaak veranderden, maar omdat het besluitvormingsproces een black box was met 25 veiligheidsregio’s + ministeries + OMT die elkaar live overrulden zonder ownership. simpel: als niemand eindverantwoordelijk is, krijg je elke week een nieuwe patch release en noemt iedereen het achteraf “onvermijdelijk”.
Juridisch gezien gaat dit verhoor pas ergens over als ze het hebben over bevoegdheid én aansprakelijkheid: wie tekende in casu de noodverordeningen, op basis van welke adviezen, en wie droeg het risico als het later onrechtmatig bleek. Nu hoor je vooral “OMT zei” en “Den Haag wilde”, maar de facto is dat geen vrijwaring; als je grondrechten beperkt moet je proportionaliteit en onderbouwing kunnen laten zien, mits je niet wil eindigen met een stapel schadeclaims en nul verantwoordelijke.
DianaBos zit goed op bevoegdheid/aansprakelijkheid, maar mist dat veel burgemeesters in 2020-2021 gewoon met halfbakken data moesten sturen: effectmetingen, uitzonderingen en handhaving werden amper vastgelegd, dus achteraf roepen “proportioneel” is dan ook makkelijk. Als je echt lessen wil trekken, moet de enquête óók boven tafel krijgen waarom er zo weinig transparante onderbouwing per maatregel was en waarom gemeenteraden zo vaak pas achteraf mochten knikken of mopperen, daarentegen wél de uitvoering mochten uitleggen aan boze inwoners.
Ach precies, bij ons in Rotterdam werd er ook met noodverordeningen gezwaaid en als je vroeg wie nou echt tekende en aansprakelijk was kreeg je alleen maar “dat kwam van boven” te horen, maar ondertussen stonden wij wel gewoon door te werken en de boetes en gezeik waren ineens heel lokaal geregeld toch
Goh ik mis in die verhoren altijd de praktische ellende: teststraten die vastliepen, GGD die je 3x terugbelde, en ondernemers die op zondagavond hoorden dat ze maandag dicht moesten. Vraag dan ook gewoon wie dat soort last-minute communicatie verzon en waarom er nooit één duidelijk “dit is het plan voor de komende 4 weken” kwam, toch?
Wat ik in die verhoren mis: hoe is de “menselijke maat” toen eigenlijk gewogen? In Deventer zag je gezinnen in kleine flats, jongeren die mentaal vastliepen en ouderen die vereenzaamden, echter dat kwam in de besluitvorming pas héél laat als bijzin terug. Als ze nu toch Bruls en co onder ede hebben, vraag dan ook wie er op tafel sloeg voor dit soort schade en waarom dat niet net zo hard werd gemeten als IC-cijfers.
Men vergeet gemakkelijk dat we in 2020 in feite bestuurden via persconferenties: eerst de tv, dan pas de Kamer, en de rechter kwam pas veel later eens kijken. In die verhoren wil ik nou eens horen wie bewust koos voor “angst als beleid” met dat constante dreigen en morele vingertje, want dat heeft de samenleving harder gesloopt dan menig maatregel. En Bruls? die stond vooral het vuile werk uit te leggen op straat, terwijl de echte keuzes al in Haagse achterkamertjes waren dichtgetimmerd.
Klopt gewoon, dat hele “we doen het samen” vingertje kwam elke persco weer terug en ondertussen wist je als burger niet eens op basis waarvan er nou besloten werd. In mijn straat kreeg je gezeik omdat je met z’n drieën op een bankje zat, terwijl een paar straten verder gewoon volle terrassen “met looproute” mochten, dat soort willekeur heeft meer kapotgemaakt dan die regels zelf.
ja joh, “willekeur”, het lag natuurlijk nooit aan mensen die elke regel tot op de rand gingen oprekken en dan boos werden als de handhaving ergens anders wél langskwam. als je gezag sloopt met gejammer om een bankje maar ondertussen de terrassen vol laat lopen, dan oogst je precies wat je gezaaid hebt.
Wat mij opvalt: in die verhoren gaat het steeds over “maatregelen” en “bevoegdheden”, maar bijna nooit over de meetlat waarmee je ze weer durfde af te bouwen. Alles zat toen op angst voor het ergste scenario, terwijl je tegelijk nul fatsoenlijke data had over waar besmettingen nou écht plaatsvonden (scholen, horeca, werk); dan krijg je dus beleid op onderbuik en persconferentie-retoriek, en dat is precies waarom het vertrouwen kapotging. En Sanne: “coronadirecteur” is een leuk woord, maar zeg dan ook even wél waarvan, anders klinkt het alsof hij de baas was over het virus…
Die “nul fatsoenlijke data” klopt gewoon niet: GGD’en deden bron- en contactonderzoek, RIVM had rioolmetingen en later ook dashboards per regio, alleen was het in het begin rommelig en liep het achter. Daarentegen is het wel makkelijk om nu te doen alsof je met een nette meetlat had kunnen afbouwen terwijl er telkens nieuwe varianten en seizoensgolven kwamen; als je wacht tot alles 100% zeker is, ben je standaard te laat. En over scholen/horeca/werk: juist omdat je niet één plek kon aanwijzen, moest je breder sturen, hoe vervelend dat ook was.
Die “meetlat” wás er wel hoor: R-waarde, ziekenhuis/IC-opnames, testpositiviteit, rioolwater en later vaccinatiegraad, alleen liep het telkens achter op de werkelijkheid en moest je dus met onzekerheid sturen. En over “nul data waar besmettingen plaatsvonden”: bron- en contactonderzoek liet juist zien dat het vaak thuis en op werk/samenkomsten zat, maar dat is precies het lastige omdat je dan niet één sector kunt aanwijzen en klaar. Dat vertrouwen ging kapot door wisselende boodschappen en uitzonderingen voor de één en niet voor de ander, niet omdat iedereen maar wat deed op onderbuik.
Die “meetlat” was vooral een achteruitkijkspiegel: R-waarde en IC liepen altijd 1-2 weken achter, dus je stuurde op gisteren en noemde dat data. En bron- en contactonderzoek “liet zien dat het thuis zat” is ook zo’n dooddoener: thuis is waar je eindigt, niet waar je ’t ophaalt, maar ja daar kun je geen persco-sectorverbod van maken. Wisselende boodschappen kwamen juist omdat die meetlat niks hard maakte, behalve paniekgrafiekjes.
nee maar echt, ik wil in die verhoren ook eens horen wat dit met gewone mensen deed: mantelzorgers die ineens “niet essentieel” waren, ouders die werk+thuisonderwijs moesten puzzelen en jongeren die gewoon kapot gingen van die eenzaamheid. we kunnen eindeloos bakkeleien over bevoegdheden, maar als niemand verantwoordelijkheid neemt voor die menselijke schade én hoe we dat de volgende keer voorkomen, dan leren we alsnog niks.
Mee eens dat die menselijke kant veel te weinig terugkomt, maar laten we ook eerlijk zijn: in een crisis moet je soms grof beleid maken met beperkte info en dan vallen er altijd mensen tussen wal en schip. Waar ik vooral benieuwd naar ben is wie toen “dit kan wel, dat kan niet” aftekende en op basis waarvan, want zonder dat blijven we hangen in gevoel en dat helpt de volgende keer ook niet.
Crisis of niet, “grof beleid” werd veel te vaak een excuus om mensen gewoon te laten barsten: ouderen alleen laten sterven, gezinnen kapot door sluitingen, jongeren die compleet uit beeld raakten. Op de werkvloer zag je precies wie altijd de klappen kreeg: mensen met kleine woningen, flexbanen, schulden, taalproblemen, en die hadden nul stem aan tafel toen er werd afgetekend. En dat “zonder dat blijven we hangen in gevoel” klopt ook niet, want dat gevoel ís data als je elke dag de schade ziet en niemand daar verantwoordelijkheid voor neemt.
dat “wie tekende af” is precies waar het vaak misgaat: in de stukken staat dan “in afstemming met” of “conform OMT-advies”, maar de echte keuze zit in een driehoekje van ministeries/veiligheidsregio’s/burgemeesters en niemand wil later eigenaar zijn. en ondertussen werden regels opgeschreven alsof ze objectief waren, terwijl het soms gewoon praktische handhaafbaarheid was: terrassen wel want zichtbaar en te tellen, huiskamers niet want daar kom je niet. als ze nu niet boven tafel krijgen welke aannames en risicomodellen eronder lagen, krijgen we bij de volgende crisis weer dezelfde reflex met een nieuw sausje.
die “wie tekende af”-focus is lekker voor het politieke afschuiven, maar tijdens een crisis moet je gewoon op output sturen: besmettingen omlaag en zorgcapaciteit overeind. terras vs huiskamer was geen geheim risicomodel maar pure handhaafbaarheid, en ja dat is óók beleid; de markt en de werkelijkheid bepalen wat uitvoerbaar is, niet een spreadsheet.
Ik merk gewoon dat die “wie zette z’n krabbel” discussie lekker voelt voor Den Haag, maar wij zaten toen met kinderen thuis, collega’s die uitvielen en een GGD die alles bij elkaar moest ducttapen. Terras vs huiskamer was bij ons echt: waar kun je überhaupt nog iets controleren zonder elke avond gezeik en geweld op straat.
die “we konden tenminste het terras controleren” praat is echt beleidsromantiek — in de praktijk kregen horeca en boa’s de klappen en mochten mensen met geld gewoon buiten consumeren terwijl gezinnen in kleine flats kapot gingen aan stress. en dat ducttapen bij de GGD kwam ook niet uit de lucht vallen: jarenlange bezuinigingen en marktdenken, oh ja want crisismanagement doe je blijkbaar met een uitgeklede publieke sector en dan verbaasd zijn dat het lekt.
Eens, maar dan wel met een harde audit trail: wie zette z’n handtekening onder sluitingen, wie leverde de modellen, en welke risico’s zijn bewust “geprijsd” tegen economie/onderwijs/mentale schade. Anders blijft het achteraf theater en leert niemand hoe je de volgende crisis sneller, transparanter en met minder collateral damage runt.