Lege stations: hele dag openbaar vervoer plat door staking

Een staking mag, maar het hele land platleggen en vervolgens doen alsof de reiziger daar niets mee te maken heeft, is wel erg makkelijk. Mensen moeten naar hun werk, ziekenhuis of examen en hebben niet allemaal een auto achter de hand; pak liever de politiek gericht aan dan de burger die vandaag in de regen langs een lege bushalte staat. En die trein naar Schiphol rijdt natuurlijk wel, want daar zit de internationale reiziger en dus het imago aan vast...

Voor mensen zonder auto is dit geen symbolische actie maar gewoon een dag loon, school of zorg missen. Dat raakt ook kleine bedrijven: personeel komt niet aan en afspraken vallen uit. Hier op het land kun je soms nog zelf rijden, maar een ziekenhuismedewerker uit de stad heeft die keuze lang niet altijd.

Het wrange is dat werkgevers en instanties hier vaak gewoon rekening mee kunnen houden, maar mensen met een minimumloon niet zomaar een dag kunnen missen. De rekening van zo’n politieke staking komt dus vooral terecht bij degenen die al weinig speelruimte hebben. Ja. Herkenbaar.

Wat mij vooral stoort is dat zo’n landelijke staking meteen als één blok wordt gepresenteerd, terwijl buschauffeurs, machinisten en pontpersoneel niet over dezelfde cao of werkgever gaan. De vakbonden maken er een kabinetskwestie van, maar de reiziger ziet alleen een lege halte en weet niet eens welke concrete bezuiniging door wie wordt bestreden; dat is geen drukmiddel meer maar gewoon bestuurlijke ruis.