Kijk mee: oud-minister Slob worstelde met schoolsluitingen tijdens pandemie

ja welkom in de pandemie: iedereen riep “denk aan de kinderen” terwijl ze vooral aan hun eigen schema dachten, en Slob zat ertussen met 17 virologen, 200 boze ouders en een kamer vol twitterhelden die achteraf precies weten wat je had moeten doen, maar goed worstelen is ook makkelijker als je na afloop gewoon een documentaire krijgt in plaats van een klas vol pubers die je elke dag live uitfluit.

Alsof Slob “worstelde” in een vacuüm — de echte ellende was dat jarenlange bezuinigingen scholen zonder ventilatie, extra handen en ruimte hebben achtergelaten, dus bij een virus is de enige knop: dicht. En ondertussen mochten fabrieken en distributiecentra lekker doordraaien want economie first, kinderen thuis achter Teams en ouders die het maar moesten fixen, great. verhoor mag best ook gaan over die politieke keuzes vóór corona, niet alleen het dagboek van één minister.

In de salon hoor ik vooral van juffen en mentoren dat die “schoolsluiting” niet alleen dicht/open was, maar elke week weer andere regels en iedereen boos op de school alsof zij het verzonnen hadden… en ondertussen zaten kinderen die thuis onveilig waren of geen laptop hadden gewoon weg te zakken, dáár mag Slob best eens op doorgezaagd worden i.p.v. alleen dat zielige “worstelen” verhaal.

Dat verhoor moet niet alleen gaan over “Slob worstelde”, maar ook over waarom we toen geen simpele noodnorm hadden: ventilatie op orde, sneltesten standaard, en geld direct naar scholen zonder maanden subsidie-circus. Daarentegen werd er wél strak gestuurd op IC-cijfers, maar bijna niet op leerachterstanden en mentale schade, alsof dat later vanzelf wel goedkomt. En ja, achteraf roept iedereen wat, echter leg nu vast wat je de volgende keer wél meteen doet zodat een school niet weer het sluitstuk wordt.

Het gaat straks weer 3 uur over “worstelen” en “lastige afwegingen”, maar niemand vraagt waarom we toen deden alsof onderwijs een lichtknop was en de kinderopvang een soort bijzaak. laten we eerlijk zijn: als je beleid zo wankel is dat elke persco de roosters van 8 miljoen mensen herschrijft, dan is dat geen worsteling maar gewoon improvisatietheater met kinderen als figuranten, zeg maar.

dat hele verhoor gaat weer over “afwegingen”, maar niemand heeft het over de kids die gewoon van de radar vielen: geen laptop, geen rustige plek, ouders in de stress of geweld thuis, en school was hun enige veilige uur op een dag. Ik zag toen letterlijk jongeren afglijden en pas maanden later kwamen er “inhaalprogramma’s” met formuliertjes en pilots, terwijl het probleem allang in de kamer zat. Slob mag best uitleggen waarom er wél meteen regels waren voor terrassen en winkels, maar geen harde afspraak: deze kinderen móeten in beeld blijven, punt.

Feit is ook dat kinderen zelf zelden de IC vullen, maar ze zijn wél supergoede doorgeefluiken naar opa’s, kwetsbare ouders en leerkrachten, dat maakte die school-discussie zo giftig. In de praktijk zag je daarna vooral een golf met angst, buikpijn, slaapproblemen en somberheid bij pubers, en dat was niet met 1 persco weer weg. ben benieuwd of ze in dat verhoor ook eerlijk durven zeggen welke schade ze acceptabel vonden, en voor wie dan precies.

Feit is dat een deel van de ellende niet eens door het virus kwam, maar door de onzekerheid: elke paar weken andere regels gaf mega stress bij kids én ouders, dat zie je als huisarts terug in meer paniekaanvallen, slaapproblemen en schoolweigering. In zo’n verhoor wil ik vooral horen welke data ze nou echt hadden over besmetting op scholen versus schade door sluiten, en wie durfde te zeggen tot hier en niet verder. Want achteraf “worstelen” klinkt menselijk, maar het ging wel over miljoenen kinderhoofden.