Kiezers PRO en JA21 willen overleg met kabinet over begroting

Praten lijkt me verstandig; wie vooraf roept dat alles onvoldoende is, maakt zichzelf vooral ongeschikt voor onderhandelingen. Maar met een minderheidskabinet, twee Kamers en partijen die hun achterban tevreden moeten houden, is “overleg” ook snel een toneelstukje voor de bühne. En 17.000 panelleden klinkt indrukwekkend, al blijft de vraag wie er níét aan zo’n onderzoek meedoet.

Uiteindelijk moet er gewoon een begroting komen waar genoeg partijen zich in kunnen vinden, anders ligt het land straks maanden stil voor politiek gesteggel. Praten is dus prima, maar kiezers merken het pas als er ook echt iets verandert in de plannen.

Praten is prima, maar maak er geen koehandel van waarbij zorg, onderwijs en bestaanszekerheid de sluitpost worden. Ik zie elke dag wat jaren bezuinigen met mensen doet; een paar mooie toezeggingen op papier betalen mijn collega’s niet terug en houden geen afdeling open.

Praten kan ook gewoon een manier zijn om straks te kenne zegge dat ze “alles geprobeerd” hebbe, terwijl de rekening weer bij de gewone luitjes beland. Zet eerst maar is zwart op wit wat er veranderd word en wie het betaald, niet weer zo’n politiek rookgordijn met koffie en mooie woorden, ey.

Weer wordt 17.000 panelleden als een soort volksraadpleging gepresenteerd, terwijl 1 op de 6 vertrouwen heeft in een akkoord: dat is dus ruim 83 procent niet. Praten kost bovendien weken, ambtenaren en politieke ruilhandel; publiceer gewoon per maatregel wat er verandert, wat het jaarlijks kost en wie de rekening betaalt, anders is dit overleg vooral dure tijdvulling.