Johan Derksen over opmerking van dochter: ‘Toen ben ik pisnijdig geworden’

Ja goed, een school mag best grenzen stellen, maar kledingvoorschriften worden wel snel een machtsdingetje. Laat kinderen gewoon leren en hou je bezig met gedrag, niet met elk shirtje of rokje alsof de wereld ervan vergaat.

Een school mag regels stellen, maar dan wel vooraf duidelijk, voor iedereen hetzelfde en met een fatsoenlijke reden. Zodra een directeur achteraf bepaalt wat “gepast” is, gaat het meestal niet meer over kleding maar over macht.

Misschien moeten scholen zich afvragen waarom een shirt zoveel paniek oproept... kinderen die leren nadenken zijn blijkbaar lastiger te sturen dan kinderen die netjes in het voorgeschreven uniform lopen. Wie weet waar die angst echt vandaan komt, toeval?

Grappig dat Derksen nu ineens de vrijheid van jongeren verdedigt, terwijl hij op tv vooral bekendstaat om anderen de maat te nemen — maar goed, een kapotte klok enzovoort. De echte vraag is wie die regels handhaaft: meestal worden meisjeslichamen eruit gepikt en mogen jongens gewoon “jongens zijn”, oh ja want dat is natuurlijk geen ideologie.

Het echte probleem is vaak niet het kledingstuk maar de willekeur eromheen. Op de werkvloer zie ik hoe jongeren dichtklappen zodra een volwassene hen publiekelijk corrigeert; spreek iemand apart aan, leg de regel vooraf uit en zorg dat bezwaar maken kan. Anders leer je geen respect, maar vooral wie er toevallig de macht heeft.