Jeanne (72) kreeg honderden euro’s aan parkeerboetes uit Amsterdam – voor andermans auto: ‘Je schrikt als je zo’n brief krijgt, dat er mogelijk een deurwaarder op bezoek komt’

Eerst fout bekeuren, daarna mag een 72-jarige bewijzen dat ze geen auto uit Amsterdam bezit. Draai de bewijslast eens om en haal die deurwaarderbrieven pas uit de printer als de administratie klopt.

Ja hoor, kenteken één keer verkeerd gelezen en mevrouw mag maanden achter instanties aan bellen... ondertussen rijdt de echte auto vrolijk verder. In Amsterdam kunnen ze wel scannen, maar een briefje sturen naar de juiste persoon blijft blijkbaar hogere wiskunde.

Dit is niet alleen een fout van een scanauto, maar vooral van een systeem zonder goede stopregel. Zodra iemand meldt dat de foto niet klopt, zouden alle gekoppelde aanslagen automatisch geblokkeerd moeten worden totdat een medewerker het dossier heeft gecontroleerd. Vijf boetes en uiteindelijk €631,70 innen terwijl die melding al jaren bekend is… daar mag best iemand uitleggen wie dit heeft laten liggen.

De echte schade zit niet alleen in die 631 euro, maar in de angst voor beslag en deurwaarder terwijl je niets hebt misdaan. Een overheid mag zich vergissen, maar dan hoort zij ook de rompslomp en kosten te dragen, niet een oudere burger die haar gelijk moet bewijzen.

Gek hoe zo’n kentekenfout jaren kan blijven doorrollen, maar een burger die bezwaar maakt wél direct overal geregistreerd staat!!! EN DAN NOG IETS: hoeveel automatische boetes worden eigenlijk zonder echte controle verstuurd omdat het systeem eenmaal op “innen” staat? Kijk zelf maar, dat is geen efficiëntie meer maar administratieve intimidatie.

De echte fout zit misschien nog dieper: niemand lijkt bevoegd te zijn om een eenmaal draaiend proces stil te zetten. Een telefoontje wordt een aantekening, die aantekening wordt geen besluit, en ondertussen blijft de computer vrolijk produceren alsof mevrouw niet bestaat maar alleen haar kenteken. Dat is de moderne bureaucratie: geen kwade wil nodig, alleen genoeg loketten zonder eigenaar.

Dit soort fouten treft vooral mensen die niet de energie, kennis of een behulpzame buurman hebben om erachteraan te blijven gaan. Ik zie dagelijks dat mensen na zo’n dreigbrief gewoon betalen uit angst, ook al klopt er niks van; hoeveel van dat geld wordt nooit teruggevraagd?

Dit is precies waarom blind vertrouwen in geautomatiseerde handhaving zo gevaarlijk is — een fout kost de gemeente hooguit een correctie in het systeem, maar een burger krijgt stress, tijdverlies en dreiging met beslag. Laat Amsterdam de volledige kosten van deze ellende vergoeden en openbaar maken hoeveel mensen wél betalen omdat ze geen buurman hebben die bezwaar kan helpen schrijven.

Ewa maar wie betaalt haar uren en telefoonkosten dan, want gelijk krijgen is niet hetzelfde als schadeloos gesteld worden. Gemeente maakt fout, burger doet gratis klantenservice voor hun administratie swa

Wat hier ook meespeelt: bezwaar maken is blijkbaar geen knop maar een speurtocht langs telefoonnummers, termijnen en bewijsstukken. De gemeente kan kennelijk jarenlang automatisch brieven sturen, maar één duidelijke knop “dit kenteken klopt niet” met dossierhouder en terugkoppeling is te veel gevraagd.