Japanse kunstenares Yayoi Kusama overleden op 97-jarige leeftijd

97 jaar en dan nog overal stippen achterlaten, da’s knap werk jong. Hopelijk bewaren ze haar kunst goed, al vraag ik me bij sommige moderne kunst wel af wie bepaalt dat het meesterwerk is: de kunstenaar, de galerie of gewoon NASA met een persbericht erbij.

Kusama’s verblijf in een psychiatrische instelling wordt hier bijna als een bijzonder carrière-onderdeel gebracht, terwijl het ook iets zegt over hoe we naar kunstenaars kijken: zolang iemand uitzonderlijk werk maakt, wordt psychisch lijden al snel onderdeel van het merk. Haar kunst verdient aandacht om de ideeën en het vakmanschap, niet omdat haar leven een mooi tragisch verhaal oplevert. En die spiegelkamers zijn misschien Instagramvoer geworden, maar dat maakt de onderliggende vraag naar grenzen tussen individu en omgeving nog niet oppervlakkig.