Initiatiefnemers hebben een extra argument om drie windmolens te bouwen: zo kunnen 18.000 nieuwe woningen in Amsterdam stroom krijgen

18.000 woningen klinkt lekker, maar graag wel eerlijk rekenen: het gaat om gemiddelde jaaropbrengst en niet om drie molens die dag en nacht die huizen van stroom voorzien. Amsterdam bouwt woningen zonder dat het stroomnet klaar is; los dát eerst op, anders verkoop je een mooi getal terwijl bewoners straks alsnog op een wachtlijst voor een aansluiting staan.

Dat 18.000 woningen stroom kunnen krijgen klinkt prachtig, maar waar blijft het verhaal over de totale energievraag? Nieuwe huizen vragen ook warmte, laadpalen en voorzieningen; drie molens zijn geen vrijbrief om onbeperkt bij te bouwen zonder naar net, isolatie en verbruikspatronen te kijken. Duurzaamheid zit niet alleen in méér opwek, maar in de hele balans van wonen en leven.

18.000 woningen zeker, maar wie gaat die molens betalen en onderhouden als de stroomprijs weer onderuit gaat? Straks staan er drie reuze ventilators voor miljoene belastinggeld en mag de gewone Hagenees alsnog meer dokke, lekker verdienmodel weer ey.

Windmolens bij Amsterdam kunnen ook lokaal eigenaarschap opleveren: laat omwonenden en toekomstige bewoners meeprofiteren, in plaats van alleen de ontwikkelaar. Dan verandert de energie in de omgeving misschien echt; mensen voelen zich minder snel alsof er iets over hun hoofd heen wordt beslist.

Nou ja, als die molens er komen, zet dan ook meteen de opbrengst, kosten en levensduur eerlijk op een bordje, niet alleen hoeveel huizen je ermee kunt laten schitteren op papier. En graag afspraken voor onderhoud en afbraak vooraf, want over twintig jaar is de initiatiefnemer vaak verdwenen en blijft de rekening gewoon liggen hoor toch.

Drie molens lossen ook het gedoe met piekuren niet op: iedereen wil koken en laden zodra het waait als een krant. Zet er opslag en slimme tarieven naast, anders bouwen we vooral mooie wieken die op windstille avonden geen stekker helpen, godverdomme.

Dat “18.000 woningen” vooral een politieke rekeneenheid is, wordt gemakshalve vergeten. Wie profiteert er juridisch en financieel van die molens, en wie draagt het risico bij planschade, waardedaling of een mislukte vergunning? Zet die afspraken vooraf openbaar, niet pas als de eerste wiek draait.