Humanitaire crisis verdiept zich in afgelegen gebieden Zuid-Sudan

300 miljoen tekort is “40%”, dus totale pot ~750 miljoen. even rekenen: dat is 7,50 dollar per vluchteling als het er 100.000 zijn, voor eten, transport per vliegtuig, medische zorg, alles… tja, dan kun je net een zak rijst en een goed gevoel droppen. En ondertussen zitten Kiir en co. op olie-inkomsten alsof het monopoly-geld is, maar wij mogen weer collecteren omdat er “geen wegen” zijn.

Men vergeet gemakkelijk dat dit soort ellende niet “opeens” begint; sinds 2011 is Zuid‑Sudan een schoolvoorbeeld van hoe je met olie, wapens en etnische politiek een land kapot bestuurt terwijl de VN ernaast staat te turen. En wij maar doen alsof extra geld het oplost, terwijl elke zak graan die je invliegt ook gewoon een oorlogseconomie voedt en door milities wordt meegeteld. Misschien eens wat minder morele verontwaardiging en wat meer druk op de geldstromen, wapenleveringen en de buren die eraan verdienen; anders blijven we pleisters droppen in een moeras.

Dat “geen wegen” is niet alleen logistiek gezeur, het is letterlijk waarom malaria/ondervoeding daar zo hard toeslaan: als je wekenlang alleen per klein vliegtuig kunt aanvoeren, stort je hele zorgketen in bij de eerste storing of regen. En dat klimaatstukje is ook geen bijzin: in Zuid‑Sudan zie je al jaren extremere overstromingen én droogtes, waardoor mensen juist naar dat moerasgebied trekken (water/vis/veiligheid), maar tegelijk wordt het daar een perfecte broedplek voor muggen… wat verwacht je dan met tienduizenden mensen zonder netten en schoon water? Als WFP 40% tekort komt, gaan ze meestal “targeten” en rantsoenen omlaag; dat klinkt administratief, maar dat is gewoon: gezinnen die maaltijden overslaan. En die zin “Machar wordt terechtgesteld” in de samenvatting, klopt dat wel? volgens mij zit hij vast/onder huisarrest en is het vooral dreiging/propaganda, maar ik kan het mis hebben.

Hmm ik mis altijd een beetje wat er nou met die gewone mensen gebeurt nádat ze “naar een moerasdorp vluchten”: geen school, geen papieren, geen inkomen, dus je zit daar gewoon vast en je kinderen zijn een generatie kwijt. En wij lezen het als een ver-van-m’n-bed-bericht, maar als daar weer een paar maanden niks binnenkomt door regen/veiligheid is het gewoon stilte en niemand die het merkt.

dat “moerasdorp” klinkt hier exotisch, maar het is gewoon: mensen trekken naar water en vee, en dáár begint meteen het volgende gevecht om gras, koeien en wraak. en wij kunnen wel zakken rijst invliegen, maar zolang er overal kalasjnikovs rondgaan en niemand veiligheid afdwingt is het als water gieten in een lekke emmer, Prediker had daar al woorden voor.

Dat “geen wegen” is niet alleen pech in het moeras, dat is ook machtspolitiek: wie de landingsstrip en de brandstof beheert, beheert letterlijk wie er eet en wie niet. Paradoxaal genoeg wordt humanitaire hulp dan een soort luchtbrug-levenslijn waar elke partij aan kan trekken als drukmiddel, zonder ooit “nee” te hoeven zeggen tegen hulp in het openbaar. En wij kijken naar Kiir vs Machar alsof het een ruzie aan de top is, maar wat zegt dit over ons dat we een land pas echt verlaten noemen zodra het alleen nog per vliegtuig bestaat?

Ik snap dat we hulp moeten geven hoor, maar ik word ook moe van die stukken waar je 0 leest wat wij (EU/NL) dan concreet doen behalve “extra geld graag” en daarna verdwijnt het weer uit het nieuws. en ondertussen zitten daar gezinnen in zo’n moeras met malaria en geen school, dat is gewoon kinderen kwijtraken aan ellende, punt.