Huishoudens gaven meer uit in geopolitiek volatiele tijden

0,5% meer uitgeven is nou ook weer geen “consument in feeststand”, dat is eerder: mensen durven weer een beetje omdat loon/werk oké is en ze denken dat die energiepieken toch weer wegzakken. Maar als Hormuz weer dichtgaat heb je binnen een week diesel en boodschappen omhoog en dan kan Rabo z’n 1,3% zo in de prullenbak, zo fragiel is het. En voor de mensen die dan weer gaan janken dat “Brussel” faalt: energiezekerheid is precies zo’n dossier waar lidstaten vooral zelf elkaar blokkeren tot het te laat is.

0,5% meer “consumptie” zegt ook weinig als je ondertussen voor exact dezelfde kar boodschappen en die ene tankbeurt gewoon meer aftikt; dat is deels inflatie die als groei wordt verkocht. en dat Hormuz-verhaal is leuk voor de headlines, maar het echte risico zit hier: vaste contracten die aflopen, huren die doorstijgen en mensen die op afbetaling leven omdat sparen niks oplevert. dan lijkt het alsof iedereen weer durft, maar ok, het is vooral: mensen kunnen niet nóg langer alles uitstellen.

Even serieus, 0,5% extra in augustus zegt mij vooral: mensen zijn gewend geraakt aan “perma-crisis” en zetten de pinpas gewoon door, maar dat is precies hoe je straks klappen krijgt als die risicopremie op energie/transport weer opspringt en banken de kredietkraan nét wat strakker draaien. Dan zie je pas wie er echt ruimte had en wie op consumptie-leverage leefde, en die 1,3% groei is dan sneller weg dan een stoploss in een flashcrash.

Wat moet je, ik zie in de supermarkt vooral dat mensen niet “meer” kopen maar gewoon vaker kleine beetjes omdat het aan de kassa elke week weer anders is. en die 0,5% is ook gewoon: schoolspullen, nieuwe schoenen voor de kids, dat stel je niet eindeloos uit hè.

Op het water leer je: 0,5% meer uitgeven zegt niks zolang de vracht en brandstoftoeslagen elke week schuiven door “spanningen” ver weg. Rabo kan wel groei roepen, maar als de diesel hier weer 20 cent omhoog knalt gaat half NL ineens heel snel weer “voorzichtig” doen.

Men vergeet gemakkelijk dat “huishoudens gaven meer uit” óók kan betekenen: de overheid harkte gewoon meer btw en accijns binnen omdat alles duurder is, en dat wordt dan als veerkracht verkocht. En die Hormuz-paniek is niet nieuw; in de jaren ’70 leerden we al dat je je energie-afhankelijkheid niet met persberichten oplost maar met beleid dat pijn doet. Zolang Den Haag elke serieuze keuze uitstelt (kernenergie, netverzwaring, eigen gas waar het kan), blijven we hier bij elk conflictje zenuwachtig naar het bonnetje bij de pomp staren.

Hier op het land voelt die “0,5% meer” vooral als: mensen móeten wel, want alles wat je uitstelt (auto, wasmachine, schoolspul) wordt niet goedkoper en je kan niet eeuwig op de pof leven. En als de diesel weer een tik krijgt door Hormuz, dan gaat het niet alleen over tanken maar ook over alles wat in een vrachtwagen zit, van voer tot bouwmateriaal. Rabo kan mooi rekenen, maar één rare week aan de pomp en je merkt meteen hoe dun dat laagje “vertrouwen” is.

0,5% kwartaalgroei in consumptie is op jaarbasis grofweg 2% als je het doorrekent, dus “veerkracht” is vooral: nét niet krimpen. En dat hele Hormuz-spektakel is leuk voor de olieprijs, maar de echte rem hier is gewoon rente + vaste lasten: hypotheekherziening en huurindexatie tikken elke maand door, daar helpt geen “tijdelijke de-escalatie” tegen. Banken kunnen dit prima verkopen als stabiel, tot je ziet hoeveel bestedingen op diensten/abonnementen zitten die mensen niet eens meer actief kiezen.

Ja jong, 0,5% meer uitgeven kan ook gewoon zijn dat ge weer eens naar de kapper gaat en de auto een beurt moet, da zijn geen “feestjes” maar dingen die niet langer kunnen wachten. En ondertussen zie ik om me heen dat mensen de grote dingen juist laten: geen nieuwe keuken, geen andere auto, gewoon doorrijden en hopen dat de benzine niet wéér gek doet.

0,5% meer uitgeven in Q2 en dan in de kop “geopolitiek volatiele tijden” erbij plakken, maar waar is de harde link dan: zie je dit echt in pintransacties rond die Hormuz-pieken of is het gewoon een standaard macroverhaal? En hebben we het hier over volume of waarde, want bij “lichte koopkrachtverbetering” wil ik wel even zien welke CPI/CAO-aannames Rabo pakt. Ook dat Iran-Oman “deal in de maak” klinkt als een lekker zinnetje, maar bron?? welke diplomatieke track, wie heeft dat bevestigd behalve anonieme marktpraat.