Het Songfestival was vanaf het begin ‘diplomatie in glitterpak’

alsof het ooit “apolitiek” was, kom op: je zet landen met vlaggen, punten en nationale trots in één live show en dan doen alsof het alleen om een deuntje gaat. en dat wegkijken bij Israël (of wie dan ook) is gewoon EBU-businessmodel: regels zijn streng tot er geld, kijkcijfers en lobby op tafel liggen, maar ok dan moeten wij vooral doen alsof een regenboogcape de boel “verbindt”. halbe die zegt dat cultuur niet van te veraf moet komen is ook zo’n lekkere: wanneer is iets te ver, als het je stemmers kost?

Hier op het land: als je “apolitiek” wil, moet je geen landenwedstrijd met vlaggen en punten maken, zo simpel is het. Maar dan moet de EBU ook stoppen met dat selectief gedoe: Rusland eruit, andere landen mogen met een knipoog precies hetzelfde spel spelen omdat het geld oplevert. En Halbe met “niet te veraf”... de melk hier gaat ook de wereld over, dan kan een liedje dat blijkbaar niet? 🤷‍♀️

Nou ja, “diplomatie in glitterpak” is het zeker, maar waarom doen we dan alsof het publiek daar geen onderdeel van is?? Iedereen jankt over politiek, maar ondertussen zitten we massaal te appen/ bellen/ stemmen alsof het een mini-verkiezing is met confetti, en dan verbaasd zijn dat landen elkaar punten toeschuiven??? En als het écht om muziek ging, waarom dan die vlaggenparade, die commentatoren met hun nationale sneertjes en die hele “unity”-marketing eroverheen, wie houden ze nou voor de gek??!!