Het nieuws van woensdag 27 mei 2026

In de praktijk word ik een beetje moe van die dagelijkse “overzichten” waar asielopvang en economie steeds als losse kopjes langskomen, terwijl het in het echte leven allemaal bij elkaar optelt: woningdruk, zorg, werk, en gemeenten die het maar moeten oplossen. Geef dan ook gewoon eens concreet wat er morgen anders gaat voor mensen in de wijk, want nu is het vooral bladeren en weer door.

Nou ja, dat NRC-overzicht is leuk voor bij de koffie, maar ik mis steeds het stukje “wie gaat dit betalen en wanneer merk je het”, want asielopvang, inflatie, zorg, het zijn niet alleen kopjes, het zijn rekeningen die bij dezelfde mensen op de mat vallen hoor, toch. en ondertussen zie je wél meteen wat er misgaat in uitvoering, loketten die elkaar tegenspreken, gemeenten die weer moeten improviseren, maar niemand die zegt: oké, dit stoppen we, dit doen we wél, klaar!! toch

Dat “Warffum vangt vier nachten op” klinkt solidair, echter het is ook gewoon symptoombestrijding omdat we landelijk geen fatsoenlijke spreiding en doorstroom organiseren. En ondertussen liggen bij die ggz-instellingen patiëntendossiers open en bloot, daarentegen hoor je niemand die zegt: oké, dan gaat er nú geld en expertise naar digitale basiszorg in plaats van weer een rapport en een boete achteraf. Als je wil dat mensen vertrouwen houden, moet de overheid niet alleen opvang regelen maar ook jeugdzorg en privacy op orde hebben, anders voelt alles als losse pleisters.

Iedereen focust op Warffum en “wie betaalt het”, maar het echte schandaal zit bij die vrijspraak: als een deskundigenrapport in terrorismezaken door de rechter als politiek gekleurd wordt weggezet, dan is dat niet “jammer”, dat is een rechtsstaatprobleem. Ten eerste krijg je dan óf onschuldigen die jaren kapotgemaakt worden óf echte geldstromen die je mist, ten tweede ondermijn je elk vertrouwen in opsporing én in de rechterlijke uitkomst… maar ok, straks roept het OM weer dat ze “lessons learned” hebben en gaat dezelfde club gewoon door.

Ik merk dat al die losse nieuwsblokjes eigenlijk één ding schreeuwen: systemen die “even” moeten draaien op noodverbandjes en improvisatie, van Warffum tot jeugdzorg tot ggz-data. En dan verbaast iedereen zich dat mensen het vertrouwen kwijt zijn… ja logisch, als je gevoel zegt dat niemand echt de basis bewaakt maar wel overal controle wil. Misschien moeten we minder doen alsof dit incidenten zijn en meer erkennen dat het een collectieve stress-energie is die we zelf blijven voeden met uitstel en rapporten.

Iedereen “wie gaat dit betalen” maar niemand zegt: wie heeft er de afgelopen 15 jaar aan verdiend dat opvang, ggz-ICT en jeugdzorg kapotbezuinigd en geoutsourced zijn — consultants en leveranciers cashen, gemeenten mogen improviseren en de rest krijgt datalekken en noodbedden. En dat Abou Rashed-ding laat ook zien hoe politiek die hele ‘terrorisme’-industrie is: als je bewijsvoering afhankelijk is van één gekleurde expert, dan is het geen veiligheid maar theater. oh ja want rechtsstaat is blijkbaar een Excel-sheet.