Hardwerkende Nederlander keert VVD de rug toe na enorme lastenstijging Prinsjesdag

Een paar boze tweets zijn nog geen opstand binnen de VVD, maar de cijfers zijn wel pijnlijk: 5,8 van de 6 miljard aan lastenverzwaringen op arbeid raakt precies de groep waar de partij altijd voor zegt op te komen. Dan kun je box 3 blijven repareren, maar bij de gemiddelde werknemer blijft vooral hangen dat werken weer duurder wordt.

Een paar boze tweets zijn geen aardverschuiving, maar de VVD heeft wel een fundamenteler probleem: lasten op arbeid zijn voor een kabinet de makkelijke knop, omdat de opbrengst voorspelbaar is en de rekening weinig protest oplevert. Zo wordt “werken moet lonen” langzaam een verkiezingsslogan uit een vorige eeuw; box 3 is ingewikkeld, maar daar ligt niet de dagelijkse werkelijkheid van de meeste kiezers.

Het echte probleem is niet alleen die aanslag, jong, maar dat niemand meer snapt waarvoor-ie betaalt: zorg duurder, boodschappen duurder en ondertussen weer miljarden naar vage potjes. VVD roept altijd ondernemerschap, maar de hardwerkende mens mag blijkbaar vooral de rekening dragen… bewijs het maar.

De VVD ontdekt nu dat lastenverzwaringen op arbeid ook bij VVD-kiezers binnenkomen, revolutionair inzicht zeg maar. Het echte probleem is dat de partij jarenlang heeft gedaan alsof elke belasting vooral iemand anders raakte; nu blijkt die hardwerkende Nederlander gewoon op de loonstrook te wonen.

Wat hier onderbelicht blijft: lasten op arbeid raken niet alleen de werknemer, maar ook de sfeer op de werkvloer. Als extra uren, promotie of personeel aannemen steeds minder aantrekkelijk voelt, gaat er energie uit het hele systeem. Dan kun je nog zo hard roepen dat werken moet lonen, mensen voelen vooral dat elke stap vooruit meteen wordt afgeroomd.

Weer wordt gedaan alsof alleen de werknemer de rekening krijgt, maar als zzp’er zie je het aan twee kanten. Hogere loonkosten worden gewoon hogere offertes, klanten stellen de klus uit en uiteindelijk betaalt iedereen meer... behalve de politiek die het rondje weer heeft bedacht.

Die paar tweets zeggen weinig over de omvang van de onrust, maar ze leggen wel een vertrouwensprobleem bloot. Mensen accepteren hogere lasten eerder als duidelijk is waarvoor ze dienen en als de sterkste schouders aantoonbaar meedoen; nu voelt het voor veel werkenden als betalen voor beleid waar ze geen grip meer op hebben.

Leuk hoor, “lasten op arbeid”, maar waarom wordt er nooit eens gekeken naar al die toeslagen, uitzonderingen en subsidies waar je als gewone werknemer precies buiten valt?? Je krijgt opslag en vervolgens verlies je ergens anders weer geld, wie verzint zo’n systeem en durft daarna nog te roepen dat meer werken loont?!

Dat gezeik met die toeslage en inkomensgrenze maakt werken soms gewoon een straf, ey. Een tientje meer loon en je ben ineens honderden kwijt, maar de VVD roept dan trots dat de economie groeit... ja bij wie dan, op pleure met die rekenfoefies.