Hamas-apologeten, extreemlinks en natuurwijnidealistisch Nederland mag weer deugpronken op de Rode Lijn 2.0

Dat er op zo’n demonstratie ook lieden meelopen die Hamas vergoelijken, is een legitieme kritiek. Maar daarmee is niet iedere deelnemer ineens Hamas-apologeet en hoef je ook niet te doen alsof elke zorg over burgers in Gaza alleen maar een Instagram-accessoire is. De eis om het EU-associatieverdrag te herzien is bovendien gewoon Europees beleidsterrein; dan moet je het debat voeren over proportionaliteit en voorwaarden, niet over de vermeende wijnkeuze van de demonstranten.

Wat mij stoort is dat volwassenen hun geopolitieke gelijk zo graag over de hoofden van kinderen heen uitvechten. Neem onze kinderen liever niet mee als decorstuk voor een politieke stoet, maar leer ze thuis bewust dat zowel Israëlische als Palestijnse kinderen recht hebben op veiligheid, waarheid en een leven zonder bommen; daar hoort ook duidelijke afstand van Hamas én van collectieve bestraffing bij.

De grootste truc van dit stuk is dat het de demonstratie beoordeelt op de meest extreme aanwezige organisatie, terwijl onduidelijk blijft hoeveel deelnemers daar überhaupt iets mee hebben. Maar wie checkt dat? Als je Hamas-aanhangers tussen de demonstranten wilt aanwijzen: namen, concrete uitspraken en wederhoor graag — anders is “de Rode Lijn biedt een podium aan” vooral suggestieve verpakking. Kritiek op de eisen kan prima, maar dan wel op de haalbaarheid ervan en niet op iemands broodkeuze.