Gommers: gebrek aan personeel ook bij nieuwe pandemie probleem

tuurlijk, “volgende pandemie weer personeelstekort” want we hebben na corona dus echt precies niks structureels gefixt behalve applaus en een bonusje hier en daar. ik zie in den haag nog steeds verpleegkundigen die kapot zijn gegaan en daarna de zorg uit liepen, en niemand die ze terugkrijgt met weer een nieuw roulatiesysteempje op papier. en dat nooit meer mensen alleen laten sterven? mooi, maar dan moet je dus wél genoeg handen aan het bed regelen, niet pas als het weer brandt.

dat “personeelstekort” is maar de klassieke uitleg; het echte probleem is dat je zorg als fabriek hebt ingericht en dan verbaasd bent dat het systeem bij stress meteen decohereert. kwantumfysica toont aan dat de meetopstelling (targets, roosters, vinklijstjes, marktprikkels) het gedrag van het hele ziekenhuisveld bepaalt, dus je kunt 18 maanden opleiden wat je wil maar als het bewustzijnsveld van die werkvloer op uitputting staat, klapt iedereen er alsnog uit. en “nooit meer alleen sterven” kan prima, maar dan moet je stoppen met mensen als FTE’s te meten en weer als mens behandelen, anders blijft het een powerpoint-belofte.

Ik zie het elke dag: het gaat niet alleen om “meer mensen opleiden”, het gaat erom dat je de mensen die je hebt niet opbrandt met roosters die elke week schuiven en managers die alleen op bedden/targets sturen. En dat rouleren klinkt leuk tot je beseft dat je op de IC routine en vertrouwen nodig hebt, geen doorlopende stoelendans omdat Den Haag te gierig is om structureel fatsoenlijk te betalen en te plannen. “nooit meer alleen sterven” wil iedereen, maar dan moet je ook accepteren dat zorg gewoon capaciteit kost, ook als het even níet in het nieuws is.

Vanuit mijn praktijk: dat personeelstekort is óók een energievraagstuk, want je kan mensen niet jarenlang in adrenaline en morele stress laten draaien (triage, “alleen sterven”, steeds opschalen/afschalen) en dan verbaasd zijn dat ze uitvallen of de zorg uit lopen. Als je bij een volgende pandemie weer alleen praat over roosters, opleidingen en roulatiesystemen maar niet over herstel, rouw, slaap, steun en echte waardering op de werkvloer, dan blijf je symptoombestrijden en blijft die hele sector in onbalans hangen.

Energie liegt niet: dat hele “rouleren” klinkt als weer een systeemoplossing terwijl het echte gat zit in vertrouwen en autonomie op de werkvloer, want mensen stappen niet uit de zorg omdat ze de handelingen niet aankunnen maar omdat ze zich een radertje voelen in een angstmachine. En over “nooit meer alleen sterven”: dan moet je dus nú al een menselijk basisprotocol hebben (familie als zorgpartner, geestelijke zorg, stilte/ritueel), niet pas in de crisis weer paniekerig regels stapelen en achteraf huilen bij een verhoor.

ja maar HOE dan?? Iedereen roept “personeelstekort” en ondertussen worden bij de eerstvolgende golf weer alle niet-acute zorg stilgezet en mogen mensen met kanker/uitgestelde operaties het maar uitzoeken??? En wie gaat die mantelzorgers en familieleden opvangen die dan ineens weer alles thuis moeten doen omdat het ziekenhuis ‘opschaalt’ en de huisarts geen tijd heeft… en dan?? moet ik dat maar normaal vinden??!!