Gijzelnemer café Ede wordt ook vervolgd voor gijzeling in gevangenis Vught

Dus die gast heeft gewoon een abonnement op “mensen opsluiten”: eerst Vught, nu een café in Ede, straks de AH in Barendrecht, maar goed als je overal gijzelt is het tenminste consequent beleid.

In mijn tijd bij de KLM leerde je: als iemand twee keer hetzelfde kunstje flikt, dan is het geen “incident” meer maar een patroon, en dan faalt niet alleen die vent maar vooral het hele traject eromheen. Die tbs-wachtlijst is hier de stille dader: je zet iemand die overduidelijk onhandelbaar is maanden in een gewone PI en dan verbaasd doen dat hij personeel kan gijzelen… sorry hoor, maar dan heb je óf te weinig plekken óf te veel papierwerk, en allebei is het gewoon bestuurlijk geklungel waar bewakers de rekening voor betalen. En ja, vervolgen natuurlijk, maar als de staat hem zelf in de gelegenheid stelt om het wéér te doen, dan kun je nog 20 zaken aanspannen en verandert er precies niks.

Nou ja, iedereen wijst naar tbs-wachtlijsten en “het systeem”, maar ik wil ook wel eens horen wat er intern gebeurt na zo’n gijzeling in Vught, wie heeft die beveiligingsprotocollen afgetekend en waarom kan één man drie medewerkers apart krijgen, dat is toch gewoon basiswerk hoor, toch.

Ik snap het wel maar dit voelt ook als: pas NA de tweede keer gaan we “oh ja vervolgen”. en ondertussen zitten die medewerkers met trauma/ziekmelding en mag hij straks weer op een wachtlijstje ergens rondlopen, daar word je toch niet veilig van.

sorry maar als je zelfs in vught drie medewerkers kunt gijzelen, dan wil ik ook weten: hoe is de nazorg voor dat personeel geregeld? je kunt wel weer “vervolgen”, maar die mensen zitten straks met PTSS en gedoe met ziekteverzuim/werkdruk terwijl de organisatie weer doorgaat alsof het een vinkje op een incidentlijst is...

bizar ook dat niemand het heeft over die drie gegijzelde medewerkers als mens: die gaan na zoiets niet “gewoon weer door”, die slapen weken slecht en schieten bij elk hard geluid in de stress, en dat raakt ook hun gezinnen. straf en zorg moeten allebei, maar als je liefde en verbinding serieus neemt dan regel je óók fatsoenlijke opvang, tijd en erkenning voor dat personeel, anders blijf je alleen pleisters plakken en hopen dat het goedkomt.

Wat mij opvalt: iedereen roept “vervolgen”, maar de kernvraag is waarom zo iemand überhaupt nog in een situatie komt waarin hij personeel kan isoleren en drukmiddelen kan pakken; dat is geen juridisch maar een operationeel probleem. En als je dan tóch vervolgt, maak er dan geen stapel losse zaken van maar kijk ook naar het patroon: dit is precies het soort gedrag waar je met een contact-/benaderingsverbod en strengere regimes binnen de PI iets mee móét, anders blijft het dweilen met de kraan open.