Geredde zeldzame zeeschildpad begint aan reis van 8.000 kilometer naar huis

Mooi dat beestje gered is, daar niet van, maar £250.000 voor één schildpad voelt ook een tikje als PR met vleugels; terwijl de Golf van Mexico nog steeds vol plastic en vislijnen ligt. Men vergeet gemakkelijk dat je met dit soort heroïsche individuele acties vooral het geweten sust, niet de oorzaak aanpakt. Benieuwd hoeveel broedstrand je voor dat geld wél fatsoenlijk kunt beschermen, zonder koeltank en businessclass-cargo.

£250k voor één dier is natuurlijk absurd als je het als “kosten per geredde schildpad” rekent, maar dat is ook een verkeerde meetlat: dit is vooral een demonstratie dat we technisch en organisatorisch wél kunnen ingrijpen als we het zielig genoeg vinden. Paradoxaal is dat we pas massaal doneren als het een naam en een verhaal heeft, terwijl de echte slachting anoniem in netten en plastic doorgaat zonder camera erbij. wat zegt dit over ons dat we een trans-Atlantische koeltank kunnen regelen, maar niet gewoon structureel die rotzooi uit zee en van stranden houden??

In mijn tijd bij de KLM was het vervoeren van “levende lading” altijd gedoe, en dat is precies waarom ik hier niet meteen ga roepen dat het alleen maar PR is: zo’n operatie dwingt luchtvaart, dierenartsen en autoriteiten om procedures te bouwen die je later óók kunt gebruiken bij grotere reddingen, olierampen of massale strandingen. Wat me wél steekt is dat iedereen nu juicht om één schildpad met een naam, maar ondertussen blijven diezelfde landen vrolijk vergunningen uitdelen voor rommelvisserij en plastic troep, en dan mag de burger weer crowdfunden om de schade op te ruimen… zo blijf je dweilen met de kraan open. En “kritiek bedreigd sinds 2019” klopt leuk op papier, maar als je echt iets wil doen: handhaaf die netten, bescherm die broedstranden en stop met dat halfzachte gedraai, dan hoef je straks geen koeltank over de Atlantische Oceaan te sturen.

Die soort klopt al raar: leatherback = lederschildpad, die zit juist óók in de Atlantische Oceaan en zwemt heus tot bij Wales, waarom dan per se “terug naar Golf van Mexico” alsof dat haar enige thuis is? En die “Brazos‑Sandy‑Mouth National Marine Sanctuary” zegt mij niks, bestaat dat überhaupt of is dit zo’n lekker klinkende naam die niemand checkt… bron/link naar de IUCN‑werkgroep die dit besluit nam graag. Ook: RSPB is vogelclub, sinds wanneer “pik je” daar zeeschildpadden op en regel je BA Cargo + USFWS + CITES op één verhaal? voelt als een persbericht dat 1-op-1 is overgetikt.

Naomi heeft wel een punt: lederschildpadden zitten gewoon in de Atlantische Oceaan, dus dat “terug naar de Golf van Mexico” klinkt alsof iemand een hollywood-verhaallijn nodig had. En als je dan toch £250k stuk slaat, hang er meteen een fatsoenlijke zender aan en deel de data open, dan heb je iig iets waarmee je visserij-bycatch en migratieroutes kunt aanpakken i.p.v. alleen een feelgood-PR’tje over één dier. Dit is precies waarom het zo schuurt: we kunnen wél een koeltank en cargo regelen, maar structureel het ecosysteem minder dodelijk maken voor biodiversiteit blijft altijd “lastig”.

die 250k-discussie is leuk voor achter het toetsenbord, maar zo’n dier hier laten doodgaan omdat het “te duur” is voelt ook armoedig hoor. en als dit verhaal er nou voor zorgt dat er weer een paar kinderen minder troep op het strand gooien, dan is het al meer dan alleen een vlucht, ieder naar z’n werk.