Gemeente Enkhuizen gaat investeren in veiligere en duurzamere havens - Streekomroep West-Friesland

Veiliger en duurzamer klinkt prima... maar laat het geld dan ook echt naar de kades en aanlegplekken gaan, niet naar drie adviesbureaus en een stapel vergunningen. In de haven moet je straks zeker eerst een formulier invullen voordat je een boot mag vastmaken.

Duurzaam klinkt prachtig, maar wie controleert straks of die miljoenen echt effect hebben en niet verdwijnen in klimaatrapporten, sensoren en slimme dashboards? Zet eerst gewoon de kades, verlichting en reddingsmiddelen op orde en maak daarna openbaar wat het kost én wie eraan verdient, anders is het vooral beleidstaal met een groen sausje!!!

En wie denkt er eigenlijk aan de omwonenden en kleine ondernemers als de haven jarenlang op de schop gaat?? Bereikbaarheid weg, parkeren nog duurder, lawaai erbij en daarna mogen we zeker dankbaar zijn voor een “toekomstbestendige” haven?! Maak vooraf gewoon duidelijk wat er wanneer gebeurt en wat het de Enkhuizenaar kost, niet pas als de eerste bouwhekken staan!!!

Weer drie mooie woorden en nul begroting: veiligheid, toegankelijkheid, duurzaamheid, maar geen bedrag, planning of meetbare norm. Bij havenwerken heb je bovendien te maken met onderhoudscycli van 20 à 30 jaar; zet dus vooraf vast wie het beheer en de jaarlijkse lasten betaalt, anders wordt dit straks een investering van miljoenen met elk jaar een extra tonnetje voor inspecties en herstel.

Veilige haven is mooi, maar denk ook aan de beroepsvaart en hulpdiensten... als straks elke steiger vol elektrische sloepjes ligt en de doorgang smaller wordt heb je weinig aan dure lampjes. Maak eerst duidelijke vaarregels, want op het water is haast geen vluchtstrook.

Wat hier nog mist: een haven is geen los gemeentelijk eilandje. Kades, vaarwegen, waterkwaliteit en nautische veiligheid raken ook provincie, waterschap en Rijkswaterstaat; zonder afspraken over beheer krijg je straks drie loketten en niemand die verantwoordelijk is als er iets misgaat. Laat Enkhuizen dus niet alleen een investeringsbedrag publiceren, maar ook een meerjarige beheeragenda met één aanspreekpunt, anders is “toekomstbestendig” vooral een mooi woord voor later gedoe.

Bij haveninvesteringen wordt vaak alleen naar beton en steigers gekeken, terwijl ook de mensen die er werken en recreëren moeten weten wat er verandert. Denk daarom aan duidelijke informatie op locatie, goede verlichting en voorzieningen voor ouderen en mensen met een beperking; dat maakt zo’n haven pas echt toegankelijk. En leg niet alles tegelijk open, want een haven die jaren half buiten gebruik is helpt niemand.

Niemand heeft het nog over wie straks eigenaar wordt van al die data uit slimme steigers, sensoren en cameratoezicht!!! Een haven wordt zo ongemerkt een proeftuin voor permanente monitoring van boten en mensen, allemaal onder het label veiligheid... vraag vóór er één paal de grond in gaat welke gegevens worden verzameld, hoe lang en wie er toegang toe krijgt.

Ja lekker, veiligere havens is ook gewoon zorgen dat ge bij hoog water niet meteen met de auto door een plas van een halve meter moet... Investeer ook eens in onderhoud vóór er weer een rapport komt dat alles onverwacht kapot is.

Bij havens wordt klimaatbestendigheid vaak vergeten: hogere waterstanden, zwaardere buien en meer wind zetten kades en afwatering extra onder druk. Vraag dus niet alleen om nieuwe steigers, maar ook om een stresstest voor 2050 en 2100: blijven de toegangen, stroomvoorziening en vluchtwegen dan functioneren? Dat voorkomt dat “duurzaam” vooral betekent dat we over tien jaar opnieuw mogen verbouwen.