FVD's opmars: zo wordt extreemrechts gedachtegoed normaal

het probleem is dat je lokaal allerlei echte dossiers hebt (woningbouw, veiligheid, onderhoud van infrastructuur) en dat partijen als fvd daar een simpel verhaal op plakken, terwijl de uitvoering gewoon vastloopt op capaciteit, geld en regels; dan voelt “zij zeggen tenminste iets” al snel als normaal. de oplossing is dat gemeenteraden keihard op feiten en uitvoerbaarheid gaan zitten en een gedragscode leuk is, maar zonder handhaving en transparantie over wat er echt kan (en wat niet) is het alleen maar symboolpolitiek waar niemand meer draagvlak voor heeft.

die “normalisering” komt ook omdat iedereen doet alsof een gedragscode het probleem oplost, terwijl het gewoon al strafbaar kan zijn als je aanzet tot haat of groepen structureel wegzet — maar niemand durft aangifte te doen of het OM te pushen, want dan is het ineens “censuur”. Ten eerste: democratie is niet “alles mag gezegd worden”, het is ook rechtsstaat met grenzen; ten tweede: lokale raden moeten stoppen met ze podium geven via coalitiedealtjes “voor de stabiliteit”, want dan legitimeer je het zelf, maar ok blijf vooral verbaasd kijken als het groter wordt.

die “normalisering” komt ook omdat we politiek zijn gaan beoordelen als entertainment: wie het hardst schreeuwt krijgt de clipjes, en de rest mag met Excel zwaaien tot ze blauw zien. En dan stemmen mensen lokaal op een partij die vooral landelijk ruzie zoekt, alsof je de loodgieter belt omdat ’ie zo’n lekker fel Twitter-account heeft, zeg maar.