Fotomuseum en ontslagen oud-directeur staan tegenover elkaar in de rechtbank: ‘Dit riekt wel een beetje naar smaad’

Ik merk dat dit zo’n klassiek cultuurwereld-ding is: dikke mappen, veel woorden, maar als het puntje bij paaltje komt “oh ja, dat bewijs ligt er niet echt”. Als je iemand zo hard eruit knalt en daarna ook nog met smaad gaat zwaaien, dan voelt de energie meteen: er is iets dat ze liever niet in het licht zien, anders had je die stukken toch allang op tafel gegooid?

Tsja als dat “bewijs” er echt niet is, waarom hebben ze dan destijds niet gewoon een normale exit met vaststellingsovereenkomst geregeld in plaats van dit moddergooien. Klinkt alsof het bestuur vooral bang is voor wat er in de boekhouding of die interne mails naar boven komt als de rechter gaat doorvragen.

ja maar als je iemand “plots” eruit kiepert en daarna is het ineens: oeps we kunnen het niet met stukken laten zien… dan denk ik: was dit gewoon een ego-ruzie in dat bestuur ofzo? ik hoor in de salon zó vaak dat die cultuurclubjes vol zitten met vriendjespolitiek en adviseurs, en dan gaat het meer om wie er aan tafel mag zitten dan om dat museum zelf.

Als een bestuur iemand “op staande voet” wegzet maar het dossier is vooral meningen en geen stukken, dan is dat gewoon slechte governance en duurkoop: advocaatkosten, reputatieschade, sponsor/ subsidie die gaat twijfelen. en smaad roepen is vaak een PR-dekking, maar in de rechtbank telt alleen paper trail en die lijkt hier verdacht dun.

Klinkt weer als bestuur dat “op staande voet” als kill switch gebruikt zonder fatsoenlijke audit trail, en dan in de rechtbank verbaasd doet dat een rechter om logs vraagt. Als je echt iets had, dan was het geen dikke map maar een paar harde mails/bonnen; nu voelt het als reputatie-management en damage control omdat subsidiegevers meekijken.

Nou ja, los van dat bewijs gedoe, ik snap nooit dat zo’n museumbestuur denkt dat je iemand publiekelijk kan “wegzetten” en dan verbaasd is dat sponsors en gemeente gaan meelezen, cultuur is al zo’n wankel subsidie-bootje en dan ga je ook nog je eigen directeur slopen, wie wint daar nou van, hoor. en als het echt ernstig was, fraude of zo, dan ga je naar de politie en leg je het neer, niet half roepen in de krant en dan in de rechtszaal met lege handen staan, toch.

Dit is precies wat er misgaat als je “integriteit” als vaag label inzet zonder traceerbaar proces: waar is het hoor/wederhoor, wie heeft wanneer wat vastgelegd, en waarom is er blijkbaar geen simpele timeline met concrete incidents? Als je een directeur eruit gooit maar je admin/HR is niet ingericht op bewijsvoering, dan is dat niet alleen juridisch dom maar ook gewoon slechte UX voor iedereen die er werkt én voor je subsidiegevers die nu denken: wat is dit voor amateurclub.