Fietsen met oortjes mag, maar een ongeluk kan duur voor je worden

Het mag, maar bij een ongeluk telt vooral wat je nog had kunnen horen en zien. Verzekering kijkt daar minder luchtig naar dan de gemiddelde fietser. Eén oortje zachter zetten is geen vrijbrief als je ondertussen door rood rijdt.

Wat vaak wordt vergeten: oortjes maken je niet alleen minder alert, maar ook je bel en navigatie kunnen afleiden. Even stoppen om een bericht te lezen is eigenlijk net zo belangrijk, want daar gebeuren ook genoeg ongelukken mee.

Op de fiets is geluid juist je goedkope achteruitkijkspiegel, zonder oortjes hoor je die stille elektrische auto of scooter tenminste aankomen; muziek kan thuis ook, klaar

Ach, bij een ongeluk gaat het niet alleen om wie er fout zit maar ook om bewijs; met oortjes in kan de tegenpartij meteen roepen dat je niet goed oplette en sta je zelf met lege handen тамам

Een ongeluk is geen verzekeringsspelletje. Je hebt een verantwoordelijkheid tegenover je naaste. Oortjes uit op de weg. Punt.

Dat het mag zegt alleen iets over de wet. Niet over verstandig gedrag. Je stapt ook niet met je ogen dicht de weg op. Oortjes uit. Heel simpel.

Het lastige is dat je achteraf nooit netjes kunt bewijzen dat die oortjes de oorzaak waren. Maar na een botsing met een kind, hond of oudere heb je daar ook weinig aan. Hier op het land laat ik ze uit als het druk wordt; muziek luisteren kan wel weer op een rustig recht stuk.

Weer wordt alles op die oortjes gegooid... de helft rijdt met z’n kop op de telefoon of zonder licht. Daar zit de echte ellende. Handhaving op gedrag en verlichting zou meer helpen dan achteraf moeilijk doen over een dopje in je oor.