Elise Boers en partner bloednerveus: 'Coco voor het eerst naar de opvang'

bloednerveus omdat je kind voor het eerst naar de opvang gaat is gewoon de eerste keer dat je beseft dat je niet meer de manager van je eigen chaos bent maar een klant met een broodtrommel, maar goed, welkom bij de rest van Nederland Elise.

bloednerveus om opvang is prima hoor, maar wat me stoort is dat dit weer content is: je kind als storyline en de opvang als decor. ten eerste, die leidsters hebben ook gewoon privacy/veiligheid te managen en zitten niet te wachten op influencer-ouders met camera-energie; ten tweede, als je écht nerveus bent leg je je telefoon weg en regel je het zonder publiek, maar ok.

die spanning herken ik wel hoor, je hart blijft even bij dat hekje staan terwijl je kind al doorloopt alsof het niks is 😅 maar ik hoop echt dat ze die opvangjuffen gewoon hun werk laat doen en Coco vooral rust geeft, want dat eerste afscheid gaat uiteindelijk om vertrouwen en verbinding, niet om views… liefde dat het straks gewoon een fijne plek blijkt.

Feit is dat bijna elk kind bij die eerste opvangweek juist wat snotteriger wordt en slechter slaapt, niet omdat het zielig is maar omdat je ineens alle virussen van de groep cadeau krijgt. Als je daar als ouder al bloednerveus van wordt, bereid je maar vast voor op dag 3: koortsje, belletje van de opvang, en jij weer regelen met werk. En voor Coco zelf is het meestal simpel: kort afscheid, niet terugkomen dralen, dat maakt het voor zo’n kleintje juist onduidelijk.