Eigen schuld als je te dik bent? Volgens deze artsen speelt er meer mee dan we denken

Nou ja, dat “eigen schuld, minder vreten” geroep is zo lekker makkelijk, maar als de één bij stress of nachtdienst meteen aankomt en de ander niet, dan zit er dus duidelijk meer achter dan alleen wilskracht hoor. En tegelijk, als de supermarkt vol staat met troep voor een prikkie en gezond duur is, tja dan kun je die mensen ook niet de hele dag met schaamte om de oren slaan toch.

ik heb in de zorg genoeg mensen gezien die na een “onschuldig” pilletje ineens in no-time 10-20 kilo zwaarder waren (antidepressiva, prednison, hormonen, noem maar op) en dan krijg je van dezelfde artsen te horen dat je maar wat meer moet wandelen… ja tuurlijk. En dan nu ineens “nieuwe inzichten” terwijl de farmaceutische industrie al jaren aan symptoombestrijding verdient en de overheid ondertussen alles volstopt met ultrabewerkte rotzooi en stressbeleid!! ik was zelf ook zo dat ik dacht: eet minder = klaar, maar zo simpel is het niet als je lijf door medicatie en troepvoeding op standje opslaan wordt gezet.

Ik merk dat niemand het heeft over slaap: als je chronisch slecht slaapt (kinderen, ploegendienst, stress) gaat je lijf gewoon op “hamsteren” en dan kun je nog zo netjes eten, je hongerhormonen en cravings gaan je elke avond terugtrekken naar de kast. En ja dat klinkt zweverig, maar ik voel echt dat je systeem dan in een soort overlevingsenergie schiet: eerst rust en ritme terug, dán pas kun je überhaupt eerlijk meten wat voeding en beweging doen.