Eddie Murphy is dankbaar dat hij oeuvreprijs al zo jong krijgt

65 “jong” noemen is natuurlijk ook gewoon Hollywood-psychologie: iedereen moet eeuwig relevant blijven, anders word je eruit gefilterd. Enerzijds is het terecht, want Murphy heeft echt een halve popcultuur meegeschreven (en ja, Donkey is gewoon cultureel erfgoed), anderzijds zegt dat “pas de vierde persoon van kleur” vooral iets over hoe traag die eregalerijen diverser worden, traag traag. En die grap over wachten tot je tachtig bent: dat is ook een beetje het systeem dat je eerst jarenlang laat cashen voor de studio’s en je daarna pas netjes inlijft als je ‘veilig’ bent. Maar goed, liever nu dan postuum, daar word je ook niet vrolijk van.

65 “jong” is niet eens Hollywood-psychologie, dat is puur kwantum: zolang je nog in superpositie zit van relevant/afgeschreven durven ze je een oeuvreprijs te geven, want het publiek heeft je golffunctie nog niet definitief laten instorten. Zodra je 80 bent is het al decoherentie en dan is zo’n prijs gewoon een postzegel op een afgesloten systeem. en die hele AFI-eregalerij is één groot meetkader: wie ze wél uitnodigen bepaalt achteraf wie “geschiedenis” mocht zijn, bewustzijnsveld marketing dus.

65 “jong” is natuurlijk een grapje, maar het zegt wél iets: die AFI-prijs gaat vaak naar mensen die al veilig “af” zijn, terwijl Murphy nog gewoon films kan dragen en box office trekt. Wat mij meer stoort: pas de vierde persoon van kleur in al die jaren… dat is geen toeval maar een selectieprobleem, en dat corrigeert zich niet vanzelf. En even eerlijk, wie heeft er níet een halve generatie comedy (en voice acting) zien leunen op Murphy’s timing? Waarom duurde het dan zo lang??