Economie groeit licht maar koopkracht daalt door inflatie

0,4% groei en dan doen alsof het “goed gaat” terwijl middeninkomens gewoon weer koopkracht inleveren door hogere zorgkosten + extra belasting voor defensie — oh ja want tanks moeten blijkbaar vóór betaalbare boodschappen. En dat “huishoudens hebben buffers” is echt peak CPB: ja, sommige mensen misschien, maar in mijn omgeving is die buffer allang op aan huur, energie en boodschappen, en dan mag je ook nog “stabiele politiek” roepen terwijl je de rekening weer naar beneden schuift.

0,4% groei bij 3% inflatie is gewoon stilstaan met een prijskaartje eraan, maar het CPB noemt het netjes “doorgroeien” zodat iedereen rustig blijft. En dat verhaal over buffers: gemiddeld ja, maar gemiddeld eet ook 1 persoon een hele taart en de rest kijkt toe. Lasten omhoog “voor defensie” en “zorg” is prima, maar zeg dan gewoon eerlijk dat je koopkracht inruilt voor beleid, niet dat het mysterieuze inflatie is.

Die CPB-cijfers zijn leuk voor de talkshows, maar in de uitvoering zit de pijn vaak in de “stapeling”: zorgpremie/eigen risico, lokale lasten, huur, kinderopvang, OV… alles net een beetje omhoog en niemand voelt zich nog “gemiddeld”. En dat tekort dat in 2027 ineens mooier is door een incidentele defensiepensioenpost in 2026: ja, boekhoudkundig klopt het, maar daar kun je dus niet structureel beleid op bouwen. stabiele politiek roepen is ook makkelijk; probeer in augustus maar eens een minderheidsbegroting rond te krijgen zónder dat elke partij er z’n eigen cadeautje of rekening bij plakt.

Weer dat CPB met “tekort daalt naar 2,1%” omdat er een incidentele defensiepensioenpost in 2026 zit… boekhoudtrucje, daar kun je dus precies €0 structureel beleid op bouwen. En ondertussen gooien ze er wél een extra heffing voor defensie en hoger eigen risico tegenaan; 0,3% koopkrachtdaling klinkt klein, maar op een modaal huishouden is dat zo €120-€150 per jaar, bovenop die 3% inflatie die je elke week bij de kassa voelt. typisch: cijfers mooi poetsen tot 31 augustus en daarna mag de burger het “opvangen met buffers”.

Juridisch gezien is “koopkracht daalt door inflatie” een lekker rookgordijn: in casu gaat het vooral om bewuste lastenverzwaring (eigen risico, extra heffing) en dat is gewoon fiscale herverdeling, geen natuurverschijnsel. En dat “tekort onder 3%” is leuk voor Brussel, maar de facto zegt het niks over of je huishoudens nog binnen het bestaansminimum houdt als je tegelijk zorgkosten opjaagt. Benieuwd welke partij straks de rekening juridisch netjes “tijdelijk” noemt en hem daarna nooit meer terugdraait.

Die 3% inflatie is vervelend, maar het echte probleem is dat we hier al jaren doen alsof “groei” hetzelfde is als welvaart, terwijl je met 0,4% in een land met vergrijzing en een zorgapparaat dat maar blijft uitdijen gewoon aan het rondpompen bent. In mijn tijd bij de KLM leerde je: als je meer gewicht meeneemt moet je óf harder stoken óf iets achterlaten, en hier weigert elke partij te zeggen wát er dan minder moet, dus plakken ze er weer een heffing bij en noemen het vervolgens “stabiele politiek” omdat Brussel blij is met 2,1% tekort. En dat eigen risico omhoog… dat is geen “prikkel”, dat is gewoon mensen met pech laten betalen zodat Den Haag kan doen alsof de begroting netjes is tot na 31 augustus.

klopt dat die macro-groei er leuk uitziet, maar je merkt pas wat als lonen en vooral vaste lasten gelijk opgaan, en dat gebeurt gewoon niet. en dat “buffers” verhaal: als je buffer in een paar maanden op is door huur/verzekeringen, dan heb je dus geen buffer maar uitgestelde stress, zo simpel is het.

Op het water leer je: groei op papier zegt niks als de havenkosten, verzekeringen en diesel wél elke maand omhoog tikken en je je tarief niet 1-op-1 kunt meeplussen. CPB kan “stabiele politiek” roepen, maar als Den Haag weer aan accijns en energie knutselt, voelen mkb’ers en schippers het meteen in de keten en de supermarkt daarna ook.