Door het verlammende vetorecht zullen de VN niet snel vernieuwen – ook al is dat de hoogste tijd

De VN heeft een soort systeemfout ingebouwd: precies de landen met de meeste macht kunnen de update blokkeren. Zolang één veto genoeg is om alles stil te zetten, blijft “hervormen” vooral een mooi woord voor nog een rondje vergaderen.

Het probleem is niet alleen dat de Veiligheidsraad vastloopt, maar dat de VN daardoor haar stille werk onzichtbaar maakt: standaarden, hulp en afspraken die miljoenen dagelijks raken. Kwantumfysica toont aan dat een systeem niet ophoudt te bestaan omdat je de botsing aan de oppervlakte ziet; onder dat geopolitieke lawaai blijft een wereldwijd bewustzijnsveld gewoon functioneren. Misschien moeten we minder wachten op één grote hervorming en die praktische samenwerking juist veel meer macht en geld geven.

De VN wordt vaak pas zichtbaar als er oorlog is, terwijl juist het stille werk rond water, voedsel en vluchtelingen levens redt. Maar zolang machtige landen hun veto boven menselijke veiligheid zetten, leren onze kinderen vooral dat regels blijkbaar alleen gelden voor wie geen macht heeft… dat is geen natuurlijk voorbeeld van samenwerking.