Door alternatieve routes is Straat van Hormuz niet meer zo onmisbaar als vroeger

Men vergeet gemakkelijk dat “alternatieve routes” vooral betekent: dure omwegen, beperkte pijpleidingen en politiek gedoe met Saoedi’s en Emiraten die er meteen macht uit willen slaan. Als Hormuz écht niet meer onmisbaar was, dan schoot die olieprijs niet bij elk incident alle kanten op; de markt gelooft dat sprookje dus zelf niet. En die containerverhalen: leuk dat Maersk 44.000 van de 47.000 aflevert, maar de rekening komt gewoon bij de consument terecht, zoals altijd.

Nou ja, dat “alternatieve routes” is leuk op papier, maar de verzekering, de bemanning, en zelfs de havens gaan meteen moeilijk doen als het daar rommelt, en dan ligt je schip misschien niet vast maar je planning wel, hoor. En wij maar denken dat het alleen om olie gaat, ondertussen komen kunstmest en plastics ook uit die hoek, dus straks is de supermarkt duurder en geven ze “de markt” de schuld, toch.

Kijk, “niet meer onmisbaar” is leuk tot je beseft dat de olieprijs niet eens alleen om fysieke barrels gaat maar om paper barrels: futures, hedges, margin en verzekeraars die bij elk incident de risicopremie omhoog jassen, dan krijg je meteen volatility ook al kan er via pijplijnen nog wat om. En let op LNG: gas heeft veel minder slack dan olie, dus als Hormuz rommelt is dat bullish voor energie-aandelen en bearish voor alles wat op goedkope input draait, je ziet de markt dat al pre-pricen voordat er één tanker echt stil ligt.