Deze club in Mexico-Stad geeft iedereen korting, behalve bezoekers uit de VS. En zelfs Amerikanen zijn het ermee eens: ‘Eerlijk, fuck ons’

hahaha dynamic pricing maar dan geopolitiek. simpel: dit is gewoon een “tourist tax” op de rijkste doelgroep, en iedereen doet alsof het morele filosofie is. als Amerikanen 250 euro voor een clubavond kunnen aftikken zonder te knipperen, dan is 95% korting voor de rest gewoon slimme revenue segmentation, ship it.

Even rekenen: “korting tot 95%” op 5.000 pesos betekent dat de meesten dus voor 250 pesos naar binnen mogen, dat is nog geen tientje… dan is die 5.000 gewoon een nep-ankerprijs voor de video’s. En juridisch grijs gebied my ass: als je “geen Marokkanen” op de deur zet is het ineens wél een probleem, maar nu heet het activisme en moet iedereen klappen.

Men vergeet gemakkelijk dat nationaliteit in dit soort landen wél degelijk een “klasse-indicator” is: Amerikanen worden gezien als de wandelende Airbnb-portemonnee die de buurt duur maakt, dus die krijgen de rekening. Dat is niet netjes, maar wel begrijpelijker dan dat eeuwige Europese vingertje over discriminatie; in Amsterdam doen we hetzelfde met toeristenbelasting en deurbeleid, alleen wat subtieler. En die 5.000 pesos is natuurlijk ook gewoon een signaalprijs: wie het betaalt, bewijst precies het punt van de eigenaar.

Die hele “discriminatie!!” discussie mist één ding: dit gaat over symbolisch terugprikken in een wereld waar Amerikanen (en breder: rijke paspoorten) standaard overal voorrang kopen zonder dat het zo heet. Enerzijds is nationaliteit als filter dom en grof, anderzijds is het precies dát groffe wat viraal gaat en ineens het gesprek opent over gentrificatie als exportproduct: je komt niet alleen tequila drinken, je komt ook huurprijzen opdrijven. En laten we eerlijk zijn: 5.000 pesos is gewoon een spiegel, geen entreeprijs; wie ’m betaalt, betaalt eigenlijk voor het privilege dat hij normaal niet eens doorheeft, doorheeefT.