Deze Brabantse ondernemer wacht niet langer op Den Haag en bouwt zijn eigen energieoplossing

Slimme oplossing, maar wel eentje die vooral haalbaar is voor bedrijven met diepe zakken. Een batterij, zonnepanelen en software kosten nogal wat; de bakker om de hoek kan niet zomaar even een eigen mini-energiecentrale neerzetten. En ondertussen blijft de netbeheerder sinds 2023 zeggen: nog even geduld...

Joa, mooi dat ze zelf aan de slag gaan, maar dit mag geen excuus worden voor netbeheerders en politiek om achterover te leunen. Straks moeten bedrijven én huishoudens hun eigen batterij, leiding en energieplan regelen terwijl we wel allemaal netwerkbelasting betalen... dat is toch de omgekeerde wereld, sjön.

Het juridische addertje zit straks bij de vergunningen en aansprakelijkheid: wie is verantwoordelijk als die slimme software verkeerd voorspelt, de batterij uitvalt en het geautomatiseerde magazijn stilvalt of brand veroorzaakt? Zelfvoorzienend klinkt stoer, maar je bouwt daarmee ook een complex energiesysteem naast je logistieke bedrijf; verzekeraars en toezichthouders gaan daar echt niet alleen “mooi initiatief” op zeggen.

Wat hier onderbelicht blijft: zo’n batterij maakt het bedrijf niet alleen onafhankelijker, maar ook flexibeler op de energiemarkt. Als veel bedrijven tegelijk hun verbruik en opslag slim gaan sturen, kan dat het net ontlasten — maar alleen als de software niet allemaal op hetzelfde moment dezelfde prikkel volgt. Anders krijg je een file van batterijen in plaats van vrachtwagens. En wie bepaalt straks welke bedrijven mogen afschakelen als er écht schaarste is?

Dit is precies waarom flexibele energiecontracten en lokale opslag niet alleen een bedrijfskeuze mogen zijn, maar onderdeel van de publieke infrastructuur moeten worden. Anders krijgen vooral kapitaalkrachtige bedrijven een voorsprong en wordt het ecosysteem van kleinere ondernemers steeds kwetsbaarder; ondertussen blijft de netuitbreiding jaren achter de feiten aanlopen.

Ja jong, zo’n batterij is niet alleen voor stroom maar ook voor rust in de planning. Als ge elke dag moet gokken of uw aansluiting het houdt, kost stilstand meer dan die installatie; alleen moeten kleinere bedrijven wel ergens kunnen aansluiten bij zo’n oplossing, anders wordt het speelveld scheef.

Leuk voor Van Acht, maar ik vraag me vooral af wie straks de rekening betaalt als zo’n batterij na een paar jaar minder wordt... Dan mag de ondernemer zeker weer subsidie aanvragen om de volgende batterij te kopen, terwijl ge gewoon netwerkkosten blijft betalen. Eigen energieplan, andermans risico blijkbaar.

Ja goed, maar ik vraag me vooral af wat dit doet met de prijzen voor klanten. Die extra installatie, software en onderhoud verdwijnen uiteindelijk gewoon in de logistieke kosten. Slim geregeld hoor, maar een familiebedrijf kan dat alleen betalen als er genoeg marge is; voor veel anderen blijft het gewoon wachten met de lampen aan.

De interessante vraag is niet alleen of die batterij werkt, maar wie straks voorrang krijgt als meerdere bedrijven dit tegelijk doen. Dan wordt energiebeheer feitelijk een vorm van ruimtelijke ordening: de software bepaalt welke productie doorgaat en welke stilvalt. Dat hoort niet uitsluitend in de handen van de leverancier of de grootste portemonnee te liggen; daar zullen heldere publieke spelregels voor nodig zijn.