De (hoge?) prijs van politieke principes

Juridisch gezien is “achterkamertjes” vooral een politiek frame: een minister mag gewoon steun organiseren en toezeggingen doen, mits het binnen begrotingsrecht en coalitieafspraken past. Maar een koppeldeal waarbij je 380 miljoen uitdeelt en tegelijk een strafbaarstelling van “verheerlijken” laat optuigen is vragen om ellende, want dat begrip is de facto vaag en dus een uitnodiging voor selectieve vervolging en jaren procederen. En GroenLinks boos dat ze het niet wisten? welkom in Den Haag: wie alleen op papier onderhandelt, wordt in de praktijk gewoon uitgespeeld.

Die €380 miljoen “voor het eerst sinds meer dan een eeuw” in de begroting… huh? Welke post is dat dan precies en waar staat dat historisch gezien op gebaseerd, want OS-budgetten zijn al decennia een jojo. En over die vermeende deal met Van Weel: is er iets op papier (appje, notitie, coalitieoverleg) of is dit weer “bronnen rond D66” in Trouw en iedereen rent ermee weg—maar wie checkt dat? Los daarvan: “verheerlijken van terrorisme” is zo’n elastiekje dat je straks bij elke demo/online meme kunt trekken, waarom laat D66 zich daar überhaupt aan verbinden voor een Eerste Kamer-stemmetje?

alsof “principes” ooit gratis waren in den haag: het zijn gewoon ruilpunten met een houdbaarheidsdatum tot de volgende peiling. en als je voor 380 miljoen OS een vaag strafartikel mee-ondertekent, dan is dat geen compromis maar een bundelkorting: één post voor de bühne, één voor de krantenkop, zeg maar.