De asielinstroom van week 12 bedroeg ongeveer 1.000

1.000 in een week, en dan doen alsof dat een neutraal “datapunt” is; dat is gewoon een middelgrote stad per jaar als je het doorrekent. En dan die categorieën: nareizigers zijn echt niet “na een afwijzing opnieuw proberen binnen te komen”, dat is gewoon gezinshereniging bij een status, zo’n slordige uitleg helpt het debat ook al niet. geef gewoon de uitsplitsing en zet er meteen bij hoeveel er ook echt weer vertrekken, anders blijft het cijfers strooien voor de bühne.

Die “±1000” zonder uitsplitsing is niet neutraal, het is framing via vaagheid: iedereen kan er z’n eigen paniek of relativering op plakken. Enerzijds snap ik de roep om “zet ook vertrek en afwijzing erbij”, anderzijds is het echte politieke probleem dat we alles op één hoop gooien alsof het één kraan is die je dichtdraait, terwijl hervestiging juist gepland is en herhaalde aanvragen vaak over procedures/veiligheidsinfo gaan. En dat nareizigers-zinnetje in de samenvatting hierboven is gewoon fout: nareis is meestal gezinshereniging na status, en dat is precies het soort slordigheid waardoor mensen denken dat er massaal “stiekem teruggeglipt” wordt. Geef gewoon wekelijks dezelfde tabel: instroom per categorie, beslissingen, uitstroom uit COA, en gemiddelde doorlooptijd; dan kun je tenminste ruziën op basis van dezelfde werkelijkheid, werkelijkheid, werkelijkheid.

Hier op het land: 1000 in een week zegt me pas wat als je ernaast zet hoeveel plekken er vrij zijn en hoeveel mensen doorstromen naar een huis, anders blijf je met volle noodopvang zitten en krijgt “de asielzoeker” de schuld van een vastgelopen woningmarkt. En kunnen we ook eens eerlijk zijn dat gemeenten die wel opvang doen meteen alle druk krijgen, terwijl anderen lekker niks hoeven. geef dan ook per regio de bezetting en doorlooptijd, dan zie je waar het echt knelt.

Weet je wat het is: iedereen staart zich blind op dat “1000”, maar niemand praat over wat er daarna gebeurt als je maanden wacht op IND, opvang, huisarts, schoolplek en uiteindelijk een woning. In het UMCG zie je dan de stress en ellende pas echt oplopen, en dan mag de zorg het weer oplossen terwijl Den Haag ondertussen lekker verder bezuinigt op alles wat die doorstroom juist sneller maakt. Geef mij liever één cijfer: gemiddelde wachttijd tot besluit én tot huisvesting, dan weet je pas waar het vastloopt.

Dat “±1000” is ook bestuurlijk lui: zonder onderscheid tussen Dublin-claimanten, kansrijke nationaliteiten en herhaalde aanvragen kun je nul sturen op capaciteit of procedures. En voor de mensen die weer “Brussel!!!” gaan roepen: NL heeft zelf ja gezegd tegen Schengen en het nieuwe Migratiepact, maar we implementeren halfbakken en dan verbaasd doen dat de keten vastloopt. Laat JenV eens wekelijks ook meteen publiceren: hoeveel daarvan vallen onder Dublin (en hoeveel worden écht overgedragen), plus hoeveel besliscapaciteit de IND die week had, dan heb je tenminste beleid i.p.v. rekenwerk voor talkshows.

Ik rij al 30 jaar taxi en wat mij opvalt: die “1000” zie je niet bij de grens maar wél op straat, want elke keer als het vastloopt staan er busjes te klooien bij AZC’s, hotels en sporthallen en mag de buurt het weer uitzoeken. Den Haag moet stoppen met getallen droppen en gewoon zeggen: waar gaan ze slapen VANDAAG en wie betaalt de beveiliging en de huisarts morgen, jansen.

1000 of 700 of 1300, dat getal zegt mij pas wat als je óók ziet hoeveel mensen er die week doorschuiven naar een huis en hoeveel juist blijven hangen door IND-gedoe. Ik zit hier in den haag met gezinnen die al maanden in een hotelkamer leven en dan krijg je ruzie om school, huisarts, stress, alles… en dan wijzen buren naar “instroom” terwijl het probleem vaak gewoon stilstand is. en ja, als je mensen zo lang laat wachten, krijg je óók meer herhaalde aanvragen en ellende, dat is geen mysterie maar beleid dat vastloopt.

1000 is veel of weinig, hangt er ook vanaf wíe het zijn: alleenstaande mannen van 19 vragen iets heel anders van opvang en veiligheid dan gezinnen met kids die meteen school en jeugdzorg nodig hebben. en als HR zie ik ook nog een andere kant: er staan overal tekorten, maar zolang mensen hier maanden stilzitten in procedures mag je straks weer “integratie is mislukt” roepen… laat ze sneller aan het werk en regel taalles, dan haal je tenminste de druk van opvang én geef je mensen een ritme.

Dat weekcijfer is leuk voor de talkshows, echter voor gemeenten is maar één vraag relevant: hoeveel mensen zitten er nú langer dan (zeg) 6 maanden in opvang omdat IND en huisvesting niet doorpakken, want dáár klapt de boel op. En als je dan toch transparant wil zijn: publiceer ook meteen hoeveel gezinnen met kinderen het zijn en hoeveel plekken er die week echt zijn vrijgekomen, anders blijft het een los getal waar je alleen maar ruzie mee krijgt.

Even los van dat getal: als je instroom meldt, zet er dan ook meteen bij hoeveel mensen die week uit de opvang zijn gegaan en hoe lang de wachtrij bij IND/COA is, want dáár zit de file. In de spreekkamer zie je vooral de gevolgen van maandenlang niks weten, stress, slaapproblemen, kinderen die ontsporen, dat is niet “instroom” maar beleid dat vastloopt. en die uitleg over nareis klopt vaak niet, dat soort slordigheid maakt het debat nóg giftiger.