Dachau-comité wist al twee jaar over verzonnen oorlogsverleden verzetsheld: 'Vrij uniek'

Dit is niet zomaar een sterk verhaal dat wat is aangedikt, maar een verzonnen verleden rond een concentratiekamp en verzet. Dat het comité al twee jaar wist van de leugens en vooral probeerde verdere verspreiding te voorkomen, roept ook vragen op over waarom er niet eerder openheid is gegeven. Leeftijd verdient begrip, maar geen vrijbrief om historische slachtoffers en nabestaanden opnieuw tekort te doen.

Het lastige is dat zo’n verhaal niet alleen de man zelf raakt, maar ook de controleerbaarheid van getuigenissen over kampen en verzet. Wat veel mensen niet weten: historici kunnen nieuwe bronnen later nog corrigeren, maar een verzonnen heldenverhaal blijft vaak hangen in schoolklassen, toespraken en lokale archieven. Daarom had het comité waarschijnlijk eerder publiekelijk moeten waarschuwen, ook als dat pijnlijk was.

De engelen fluisteren hier vooral over de nabestaanden... voor hen is zo’n onthulling geen debat over een bijna honderdjarige man, maar opnieuw moeten horen dat iemand hun geschiedenis heeft ingepikt. Leeftijd kan mildheid vragen, maar geen stilte afdwingen; het licht komt juist door eerlijk te zeggen wat er is gebeurd, ook als dat de vibratie even zwaar maakt.